عينى و بى‌گرايش اعضاى گروههاى يهودى و رفتار آنها مى‌باشد. در اينجا به تجزيه اصطلاحات مرتبط با انديشه بازگشت و تبعيد مى‌پردازيم:
١. تبعيدگاه و بازگشت:
كلمه «جالوت» يا «جولا» دلالت بر «تبعيد» و به طور مشخص تبعيد جبرى در خارج از ارتس يسرائيل يعنى فلسطين دارد. لذا معمولًا در عربى به «منفى» «١» ترجمه مى‌شود. چنان كه واژه يونانى «دياسپورا» كه به معناى «الشتات» (پراكندگى) است بر گروههاى يهودى كه به طور پراكنده در ميان ملل ديگر زندگى مى‌كنند، اطلاق مى‌گردد. گاه نيز «دياسپورا» بدون جهت‌گيرى معنايى به معناى «انتشار» و براى توصيف پديده‌اى طبيعى و عادى انسانى به كار مى‌رود. يهوديان اصلاح طلب‌ گفتمان صهيونيستى ١٥٥ ١. قوميت يهودى:
ص : ١٥٤ و خواستاران پيوستن به جوامع خويش اين اصطلاح را به معناى اخير به كار مى‌برند. در زبان عربى دو كلمه «شتات» «٢» و «مهجر» «٣» براى اشاره به مكانى به كار مى‌رود كه يهوديان به آن هجرت كردند.
واژگان پيشين ( «تبعيد»، «دياسپورا»، «پراكندگى»، «هجرت گاه») به معناى وجود موقت اعضاى گروههاى يهودى در خارج از ارتس يسرائيل (فلسطين) مى‌باشد كه با بازگشت آنان به فلسطين حالت دائمى، اصلى و عادى و طبيعى محقق مى‌گردد.
اما در گفتمان دينى از «بازگشت» با واژه «تشوفاه» (نيز كه به معناى توبه مى‌باشد بر عكس «حزره» كه بازگشت به معناى دنيايى است) ياد مى‌شود؛ چنان كه عبارت «كيبوتس جاليوت» يعنى «جمع آورى تبعيدى‌ها» (ingathering of the exiles) نيز در اين گفتمان يافت مى‌شود.
عقيده تبعيد و بازگشت يكى از نقاط محورى نگاه يهوديت به تاريخ و هستى را تشكيل مى‌دهند. اين باور مانند تمامى عقايد دينى يهود با باورهاى ديگرى چون «ماشيح» و «قوم برگزيده» مرتبط است. بر اساس اين عقيده خداى يهود بر قوم برگزيده اش چنين حكم كرده كه در تبعيد و در جاى جاى زمين پراكنده باشند. حاخام‌هاى يهودى در تعيين علت اين‌