منفعت و سود را داشته‌اند؛ يعنى اينها اهداف حقيقى حكومت صهيونيستى جدايى طلب مى‌باشند! گروهى‌بودن يا تعاونى بودن اين اقتصاد تعبيرى است از ضرورت شهرك‌نشينى نظامى- امنيتى، و نه ديدگاهى انسانى كه جامعه را بر فرد و عدالت اجتماعى را بر سود مقدم مى‌شمارد.
از اين روست كه مى‌بينيم تمامى جوامع شهرك‌نشين، به ويژه اشغالگر اين شكل گروهى در سازمان را در مراحل اوليه شهرك نشينى اتخاذ مى‌كنند. پيوريتن‌ها (متعصبان)- شهرك نشينان اوليه- در ايالات متحده يكى از افراطى‌ترين ايدئولوژى‌هاى سرمايه‌دارى (از لحاظ فردگرايى) را دارا بودند با اين حال خود را از لحاظ سياسى، اقتصادى و اجتماعى به شكل گروهى سازماندهى كردند، چون براى رويارويى با ساكنان اصلى چاره‌اى جز اين كار نداشتند. ساختار گروهى- نظامى (كه سوسياليسم ناميده مى‌شود) ثابت كرده كه بهترين ساختار براى در برگرفتن مهاجران جديد است. اين طرح توانايى ايجاد كار و شغل را براى آنان دارد، چون مزرعه‌هاى تعاونى و سازمان‌هاى گروهى تمامى زواياى زندگى را فرا مى‌گيرد.
همچنين اين سازمان گروهى توانست در كاستن از شدت نزاع‌هاى نژادى درون گروه‌هاى شهرك‌نشين نقش مهمى ايفا نمايد؛ چرا كه هر مهاجرى به سازمانى تعاونى مى‌پيوست كه ارزشهاى تمدنى‌اش بر آن حاكم بود و همنوعان خودش (رومى، روسى و لهستانى و يا ...) بر آن حكومت مى‌كردند.
متوليان سازمان صهيونيسم و آژانس يهود اين حقيقت را درك كرده‌اند، و به خوبى دريافته‌اند كه تنها راه ممكن براى اجراى طرح صهيونيستى، صرف چيره شدن بر اين سرزمين نخواهد بود، بلكه اداره آن بر يك مبناى گروهى- نظامى نيز لازم است. آنها بر خلاف رويكردهاى ايدئولوژيك آنها كه به سرمايه‌دارى ليبرالى و به اقتصاد آزاد معتقد بود، روند اين سازمان‌دهى گروهى (تعاونى سوسياليستى) را پذيرفتند و از آن حمايت نموده و بدون ترديد و درنگ و بدون هيچ پايبندى به جوانب اقتصادى يا ايدئولوژى بيرونى، آن را مورد حمايت مالى قرار دادند. آژانس يهود زمين‌ها را (از حكومت‌هاى صاحب قيموميت يا برخى فئودال‌هاى عرب مقيم خارج از فلسطين و يا از واسطه‌ها) به نام «ملت يهود» مى‌خريد و آن را به تعاونى‌هاى كارگرى اجاره مى‌داد كه در اين تعاونى‌ها اجرت كارگران به ميزان توليد هر گروه (مجموعه)