(گويا اسرائيل خانه سالمندان يا فلوريداى صهيونيسم است) همچنين يهوديانى هستند كه اجساد خود را براى دفن در اسرائيل به اين كشور مى‌فرستند؛ آنان زندگى در اسرائيل را نمى‌پذيرند اما مرگ در اسرائيل را مى‌پذيرند. به گفته يكى از طنز نويس‌هاى اسرائيلى، آنان در جنبه تاريخى زندگى به وطن‌هايشان اهتمام دارند، اما در جنبه جسمانى مربوط به مرگ به اسرائيل توجه مى‌كنند!! گونه‌هاى ديگرى از اين اصطلاح وجود دارد كه برخى از آنها را در نوشته‌هاى صهيونيستى مشاهده نموديم. از جمله اصطلاح «صهيونيسم پولى». اين اصطلاح با «صهيونيسم اقتصادى» تفاوت زيادى ندارد اگرچه سطحى‌تر و آشكارتر از آن مى‌باشد. چون مفهوم نهفته در آن «محوريت اسرائيل در حيات پولى [مالى‌] دياسپورا» مى‌باشد. اين اصطلاح تنها يك عبارت‌پردازى از اصطلاح «صهيونيسم ميهنى» است. اين اصطلاح متراف «صهيونيسم دسته چك‌ها» «١» و «صهيونيسم نفقه‌اى» مى‌باشد. اين دو اصطلاح در مطبوعات آمريكايى آمده‌اند.
اصطلاح اول در برگيرنده تصوير مجازى است كه تبيين كننده بى‌پايه بودن رابطه آلى موجود ميان ملت يهود و سرزمين موعود- كه صهيونيست‌ها بر آن تأكيد مى‌ورزند- مى‌باشد. چون شكلى واقعاً سكولار، مدرن‌تر و معاصرتر جايگزين مسأله بازگشت به سرزمين موعود شده است و اين شكل همان دسته چك مى‌باشد.
تصوير مجازى نهان در اصطلاح دوم، تصوير يهودى‌اى است كه مطلّقه‌اش (حكومت صهيونيستى) او را اخراج مى‌كند و از او نفقه مى‌خواهد. لذا وى مجبور مى‌شود نفقه وى را بدهد و حتى كمك بيشترى بنمايد تا از تحت تعقيب قرار دادن وى و رسوا نمودن او در برابر ديگران و خويش دست بردارد. يعنى اين اصطلاح رابطه ميان يهوديان جهان و حكومت صهيونيستى را رابطه‌اى كاملًا بيگانه مى‌سازد.
همانگونه كه توضيح داديم، واژه «صهيونيسم» به مجموعه‌اى از انديشه‌ها اشاره دارد كه گمان مى‌شد اعمال و اقدامات شهرك‌نشينان را هدايت نمايد. اما موجب شد آنان در باتلاق تاريخى گرفتار شوند. به همين دليل اين واژه عظمت و حتى مفهوم خود را از دست داد و به‌