گروه يهودى در ايالات متحده تفاوت دارد. همچنين براى اعضاى گروههاى يهودى زمان «حاضر» واحدى ندارند. هر گروه يهودى مشكلات و غم و شادى‌هاى خاص خود را دارد. تمامى ادله بيانگر اين واقعيت‌اند كه اين گروهها آينده واحدى نيز نخواهند داشت. يهوديان ايالات متحده (بزرگ‌ترين اجتماع يهود در جهان) آمريكا را وطن قومى خود مى‌دانند و با وجود همراهى تعداد زيادى از آنان با اسرائيل وصهيونيسم تمايلى به هجرت به اسرائيل ندارند.
يهوديان استراليا و نيوزلند نيز چنين رويكردى دارند. اما يهوديان آمريكاى لاتين و آفريقاى جنوبى در كشور خود با مشكلاتى مواجه‌اند كه شايد آنانرا مجبور به مهاجرت از ديار خويش نمايد، اما آنان به اسرائيل مهاجرت نمى‌كنند، در حالى كه يهوديان فلاشا (كه در يهودى بودنشان ترديد وجود دارد) مخالف هجرت به اسرائيل نيستند چرا كه رؤياى تحرك اجتماعى آنان را اغوا مى‌نمايد. همه اين شواهد دليلى است بر اينكه هر گروه يهودى آينده مستقلى دارد.
با اين وصف نوشته‌هاى صهيونيستى بر وجود گذشته، آينده و سرنوشت واحد يهودى اصرار مى‌ورزند كه جدا و مستقل از گذشآه، آينده و سرنوشت جوامعى مى‌باشد كه اعضاى گروههاى يهودى در آن زندگى مى‌كنند.
نوشته‌هاى صهيونيسم، در حماةت ا ٠ اين ديدگاه، تأكيد ممكنند كه بايد به تهاجم‌هايى كه بر ضد يهود رخ مى‌دهد (مانند نازى سوزى يهوديان اروپا) به عنوان بخشى از گذشته مشآرك و الگوى تكرارپذير نگريست كه تنها با حركت مشترك در آينده مى‌توان از آن خارج شد.
٤. سرنوشت يهود (وحدت و تداخل):
«سرنوشت يهود» عبارتى است به معناى وجود سرنوشت واحد منحصر به فرد و مشترك براى اعضاى ملت يهود؛ و آنان پيرو حركت واحد بوده، خواسته‌هاى مشترك دارند و پايان واحدى در انتظار آنهاست. انديشه سرنوشت يهود با انديشه ملت برگزيده مرتبط مى‌باشد. اين ملت را خدا برگزيد و در آن حلول كرد تا آن را مورد عنايت و توجه قرار داده، احياناً به آن ظلم كند. در نتيجه ملتى با سرنوشت از پيش تعيين شده باشند كه تاريخ آن با خروج از مصر [به همراه حضرت موسى (ع)] شروع مى‌شود و با بازگشت مسيح پايان مى‌يابد و در اين فاصله يهوديان‌