١. صهيونيسم نو:
«صهيونيسم نو» دو معناى متفاوت دارد:
الف) اين اصطلاح براى اشاره به جريانهاى توسعه طلب متعصب در اسرائيل به كار مى‌رود كه خواستار حفظ تمامى اراضى اشغال شده پس از سال ١٩٦٧ مى‌باشند. لذا اين اصطلاح مترادف اصطلاح «صهيونيسم اراضى» و «صهيونيسم حداكثرى» «١» مى‌باشد ..
ب) همچنين اين اصطلاح بر صهيونيست‌هاى ايالات متحده كه به شدت و با شور و شعف زياد اسرائيل را تأييد مى‌نمايند و برنامه قدس را مى‌پذيرند، اما پيوستن به سازمان صهيونيسم را ردّ مى‌نمايند، به كار مى‌رود. اين اصطلاح پس از سال ١٩٦٧ ظهور كرد. تمامى اينها عبارت ديگرى از اصطلاحى است كه ما آن را «صهيونيسم ميهنى» ناميديم.
استفاده يك كلمه براى اشاره به دو مفهوم متفاوت بيانگر ميزان درهم ريختگى معنايى و دلالى اصطلاحات صهيونيستى است.
٢. صهيونيسم خط سبز: «٢».
صهيونيسم خط سبز صهيونيسمى است كه خواستار عقب نشينى از اراضى اشغالى قبل از سال ١٩٤٧ مى‌باشد. اين اصطلاح تقريباً پس از سال ١٩٦٧ رواج يافت. مناديان صهيونيسم خط سبز شمار چندانى نيستند. اگر در گفته‌هاى آنان دقت شود پژوهشگر مى‌يابد كه آنان به دلايلى كه گفته مى‌شود امنيتى است، خواستار حفظ بخشى از زمين يا موقعيت‌ها در كرانه باخترى هستند.
٣. صهيونيسم دموگرافى (جمعيت شناختى) يا جامعه‌شناسى: «٣».
«صهيونيسم دموگرافى (جمعيت شناختى)» اصطلاحى است كه شلومو افنيرى سياست‌دان اسرائيلى آن را توليد كرد. اين صهيونيسم خواستار حفظ صبغه يهودى حكومت صهيونيستى‌