شدت يافتن مشكل يهود، ظهور مى‌كند و در ابتداى امر با كمك‌هاى مالى كه ثروتمندان يهودى در غرب به گروه‌هاى گوناگون اسكانى نمودند تجلى يافت. هدف اين گروه‌ها اسكان يهوديان شرق اروپا در هر كشورى از جمله فلسطين بود تا مانع مهاجرت آنان به شرق اروپا شوند و جايگاه اجتماعى و طبقاتى اين ثروتمندان را به مخاطره نيندازند.
١٠. گرايش صهيونيسم خاور اروپا در قالب گروههاى «دوستداران صهيون» «١» ظهور كرد.
تلاش اين گروهها براى نفوذ در فلسطين و به منظور شهرك‌نشينى در آنجا بود. با وجود تفاوت رويكرد اين گروهها با گروههاى پيشين اعضاى اين گروهها نيز «صهيونيست» نام گرفتند.
١١. نيتان بيرن باوم، «٢» انديشمند اتريشى يهودى در مقاله‌اى كه در مجله «آزادى ذاتى» در ماه آوريل منتشر نمود، اصطلاح «صهيونيسم» را جعل كرد و در سخنرانى ٦ نوامبر ١٨٩١ م خود در شرح معناى صهيونيسم گفت: «صهيونيسم عبارت است از برپايى سازمانى كه يك حزب قومى سياسى را در كنار حزبى با رويكرد عملى (دوستداران صهيون) موجود در زمان حاضر، در خود جاى مى‌دهد»، در جاى ديگر (كنگره اول صهيونيسم ١٨٩٧) بيرن باوم تصريح كرد، صهيونيسم معتقد است قوميت، نژاد و ملت امر واحدى مى‌باشند. بدين گونه بيرن باوم از اصطلاح «ملت يهودى» كه در گذشته به يك گروه دينى قومى مشخص اشاره داشت، تعريفى دوباره ارائه داد و اين اصطلاح بر يك گروه نژادى به معناى رايج آن زمان اطلاق گرديد و جنبه دينى اصطلاح كنار گذاشته‌شد. از اين پس صهيونيسم عبارت شد از دعوت قوميت يهود، با اين تفاوت كه اين بار ويژگيهاى نژادى يهودى (و در مرحله بعد ويژگيهاى قومى فرهنگى) ارزشهاى مطلق و اساسى قلمداد شد و يهوديت از عقايد مشيحانى» و باورهاى عجيب آخرتى رهايى يافت. اين جنبش تلاش مى‌كند كه نه با جمع‌آورى صدقه، بلكه با فعاليت سياسى سازمان‌يافته به اهدافش نائل گردد. هر چند بيرن‌باوم در راستاى دعوت به نوع جديدى از سازمان سياسى در برابر تلاش‌هاى دوستداران صهيون گام برمى‌داشت، اين اصطلاح براى اطلاق به هر دو گروه به كار رفت.