آنها را نمى‌خوانند. همچنين متون غير يهودى در بسيارى از موارد براى تفسير رفتار صهيونيست‌هانسبت به متون يهودى از اهميت بيشترى برخوردارند. به طور معمولى متن مورد استناد از هرگونه سياق كلى تاريخى جدا مى‌شود و در نتيجه تنها سياق خود متن است.
بيمارى متن‌گرايى رو به وخامت نهاده و از اقتباس عهد قديم به اقتباس تمامى اظهارات صهيونيستى و تأييد آن سرايت كرده است. معمولًا اظهارات اسرائيلى‌ها به عنوان تجلّى انگيزه‌ها و طرح‌هاى حقيقى آنان و نه مجرد آرزوها و يا خيال‌ها و گمان‌هايشان، مورد بررسى قرار مى‌گيرند. سپس اين متون و اظهارات صهيونيستى به انگيزه‌هاى نهفته و طرح‌هاى فريبنده مبدل و در نهايت به واقعيت موجود و عينى تبديل مى‌شوند. بدين ترتيب آرزوها و خيال‌ها از يك سو و انتظارات و واقعيت از سوى ديگر با هم مساوى گرفته مى‌شود.
همه اينها موجب مى‌شود تا حقيقتى بديهى از نظرها دور بماند و آن اينكه ممكن است دشمن به دليل التزام ايدئولوژيك خود، از در درك انگيزه‌هاى حقيقى اش ناتوان باشد. چه بسا در قصد و گفتارش صادق باشد؛ اما با وجود اين گفتارش بيانگر انگيزه‌هاى حقيقى و ناپيدايى كه او را به حركت در مى‌آورند نباشد؛ چراكه او نمى‌تواند با خودش درگير شود. همچنين ممكن است فرد از روى آگاهى چيزى را كه به نفع اوست ادعا كند ولى انگيزه‌هاى آن را پنهان بدارد.
ممكن است فرد مهاجر ادعا كند كه به دليل رغبت فزاينده و شريف يهودى خويش براى «بازگشت» به سرزمين موعود مهاجرت مى‌كند، و از اين راه انگيزه‌هاى پست خويش (مانند حل مشكل بيكارى به دنبال تحرك اجتماعى بودن و در جستجوى كسب حمايت صهيونيست‌هاى سخاوتمندى كه از شهرك نشينان در فلسطين حمايت مى‌كنند) را پنهان كند.
همين مسأله در مورد قدرت آنان نيز صدق مى‌كند. ارزيابى دشمن از قدرت خود ممكن است كاملًا اشتباه باشد و يا با آگاهى، به صورت دروغين مطرح شود. هنگامى كه صهيونيست‌ها تصريح مى‌كنند تعداد مهاجران يهودى اتحاديه شوروى در جريان مهاجرت‌هاى اخير به ميليونها تن رسيده، شايد در آنچه كه مى‌گويند صادق باشند وليكن در ارزيابى از موضع يهوديان شوروى و علل عام و خاص جذب و دفع آنان ناتوان باشند. چه بسا كه آرزوهاى ايدئولوژيك آنان را از واقعيت منحرف كرده است. يك احتمال نيز وجود دارد كه صهيونيست‌ها، به عمد همگان را فريب داده باشند تا اعراب را بترسانند و در نتيجه براى‌