گسترش فرآيند تعريف به معناى بررسى شيوه‌اى است كه اين الگو در آن به واقعيت برگردانده شد و نيز به معناى بررسى مسائلى است كه اين تعريف از آن ناشى‌شود. اين مسأله در شيوه رايج ارائه تعريف ناديده گرفته مى‌شود.
ما در تعريف صهيونيسم تمامى تعريف‌هاى موجود را كنار زديم و با فرآيند تجزيه و تحليل، به تعريفى رسيديم كه از نظر ما ثوابت ساختارى يا امور مسلم بنيادين نهفته در آن بود سپس با محور قرار دادن اين اصول و ثوابت، اصطلاح را دوباره تركيب كرديم و آن را از چارچوب‌ها جدانموده و به آنچه كه آن را «طرح جامع و اساسى صهيونيسم» مى‌ناميم رسيديم. (در فصل بعد در اين باره توضيح مى‌دهيم).
١٩. مجاز، ابزارى تحليلى:
مى‌توان از مجازها به عنوان ابزار قانونى تفسير و تحليل بهره برد. مجاز در واقع پذيرش ضمنى مركب بودن جهان و محال بودن ارجاع آن به جهان طبيعت و ماده است. مجاز نه يك امر زينتى بلكه يك ابزار پيچيده زبانى است كه انسان در آن تحول ايجاد نموده تا بتواند در ادراك حالت‌هاى انسانى خاص كه زبان نثر عادى نمى‌تواند بر آن احاطه داشته باشد، از آن كمك بگيرد. استخدام مجاز امرى جديد يا نامأنوس نيست. ما هنگامى كه از «انسان اقتصادى» يا «مرد بيمار اروپا» سخن مى‌گوييم از صورت‌هاى مجازى استفاده مى‌كنيم كه از نگاه صاحب اين اصطلاح، تا اندازه‌اى مركب بوده و همچنين توانايى تفسير واقعيت موجود را دارند.
ما از مجاز در ساختن اصطلاحات نيز استفاده كرده ايم. در كنار «مرد بيمار اروپا»، «اصطلاح مرد ددمنش اروپا» وضع كرده‌ايم. اصطلاح «عرب غائب» نيز تا اندازه‌اى بر مجاز متكى مى‌باشد .. همچنين اصطلاح «تركيب زمين شناختى تراكمى» كه براى توصيف عقيده يهود و هويت‌هاى يهودى استفاده مى‌كنيم، يك صورت مجازى است كه تلاش مى‌كند برخلاف ادعاى صهيونيستى مبنى بر اينكه يهوديان يك مجموعه واحد و متجانس مى‌باشند، نظريه ناهمگنى گروههاى يهودى را بيان كند. اين مجاز به اين معناست كه درون عقيده يهوديت مجموعه‌اى از عقايد و شعائر متفاوت و حتى متناقض وجود دارد، وليكن اين عقيده‌ها همزيستى دارند بدون آنكه با يكديگر درتعامل باشند. تمامى اين شعائر و عقايد «يهوديت» نامگذارى شده اند. گويا همه يك واحد همگن را تشكيل مى‌دهند.