غرب رخ دارد بيان مى‌كند. واژه «محرقه» امرى كلى و جهانى نيست؛ بلكه جنايتى است كه جامعه نازى‌ها بر ضد يهوديان دنياى غرب- نه تمامى يهوديان جهان- مرتكب شده‌اند. «١» همچنين اين جنايت تنها عليه يهوديان نبوده بلكه در مورد برخى گروههاى غير يهودى مانند كولى‌ها و اسلاوها نيز رخ داد. آنچه ما انجام داديم اين است كه به يك پديده نگاه كرديم؛ آن را مورد پژوهش قرار داديم و مفاهيم نهفته در وراى اين پديده را بررسى نموديم. سپس اين پديده را با اصطلاحاتى خارج از گستره گرايش‌هاى غربى و صهيونيستى نامگذارى كرديم.
١٦. تعيين سطح تعميم و تخصيص:
به جاى اينكه هميشه تلاش كنيم به بالاترين سطح از تعميم برسيم، بايد سطح تعميم و تخصيص اصطلاح متناسب با پديده مشخص شود. اينگونه تلاش‌ها (تلاش براى تعميم دادن) ما را پيوسته به عالم جبر و هندسه و رياضيات و دنياى جمادات مى‌كشاند و اين دنيايى است كه انسان در آن فنا مى‌شود و خنده و يا گريه‌اى را نمى‌شناسد در آن تعريف نشده است.
شايد اصطلاح مركب «گروههاى يهودى» در برابر اصطلاح بسيط «يهود» (كه ميان عموميت- يهوديان به طور عموم- و انفراد- يهوديان به طور يك واحد منحصر به فرد- به شدت نوسان دارد) مثالى بارز براى اين مسأله باشد.
اصطلاح «گروههاى يهودى» تلاش مى‌كند تا وحدت نسبى و يكى بودن آنان را بيان كند و در عين حال به ناهمگونى زياد آنان اشاره نمايد. اين اصطلاح با واژه خاص «گروهها» و واژه عام «يهودى» در تعامل است. لذا اين اصطلاحى دقيق است، نه به دليل بسيط بودنش، بلكه به علّت اينكه مركب است. همين امر در مورد اصطلاح «تاريخ‌هاى اعضاى گروههاى يهودى» نيز صدق مى‌كند. ما نبايد از «مشكل يهود» به طور كلى و عام صحبت كنيم بلكه بايد با زدن تخصيص بگوييم «مشكل يهوديان شرق اروپا». سپس به اين تخصيص خود بيفزاييم و بگوييم «مشكل يهود در روسيه». بدين ترتيب ميان عام «مشكل يهود» و خاص «شرق اروپا» و امر خاصى كه به انحصارى شدن نزديك است «روسيه» ارتباط برقرار كرديم. بى‌آنكه سطحى را