٥. تبليغات صهيونيستى تأكيد مى‌كند كه اسرائيل نماد دموكراسى غرب در ميان جهان بى ثبات عرب مى‌باشد.
٦. تبليغات صهيونيستى/ اسرائيلى با اعراب وارد جنگ روانى شده و هدف آن نه تنها خرد كردن روحيه اعراب بلكه خردكردن شخصيت ملى اعراب و نيز القاى مفاهيمى چون «ارتش دفاع اسرائيلى» (شكست ناپذير) و صلح عبرى است.
٧. اين تبليغات تلاش مى‌كند احساس سامى‌ستيزى را از شاخه يهودى به شاخه عربى منتقل كند. از اين رو، چهره سنتى يهودى در وجدان غرب «خائن، بخيل، تاجر، رباخوار، انگل، جنگ طلب» به چهره‌اى كاملًا جديد تبديل شد و يهودى به فردى صلح طلب، متمدن، باهوش، امانت‌دار، راستگو، توليد كننده و مبارز مبدل گرديد.
در برابر، تبليغات صهيونيستى در تحكيم ويژگيهاى منفى از اعراب موفق گرديدند و عرب عبارت شد از فردى عقب مانده، وحشى، آزمند، ذاتاً جنگ طلب، و در نهايت فردى غائب كه وجود خارجى ندارد.
٨. تبليغات صهيونيستى بر مسأله دشمنى ازلى با يهود و يهودى‌سوزى به دست نازى‌ها و شش ميليون يهودى تمركز كرد تا با اين مسأله از جهان غرب امتياز بگيرد و فرآيند جداكردن فلسطينى‌ها از سرزمينشان را توجيه كند. اين قضيه همبستگى يهود را نيز تقويت مى‌كند.
٩. تبليغات صهيونيستى در غرب (به ويژه مرحله پيش از اعلاميه بالفور) بر تلاش براى بازسازى چهره يهود تأكيد ورزيد تا بتواند او را براى پروژه صهيونيستى به خدمت بگيرد. به همين دليل يهودى در تبعيد، انسانى است بى اصالت و انگل؛ تا زمانى كه خارج از سرزمين موعود است احساس غربت مى‌كند؛ پيوسته در گذر تاريخ، از اخراج يهوديان بعد از تخريب هيكل به دست تيتوس تا كشتار شمار فراوانى از آنان به دستور هيتلر مورد ظلم و ستم بوده‌اند. بدين ترتيب يهودى انسانى ايده‌آل، عبرى، قوى و پيكارجويى شد كه مى‌تواند از خود و منافع تمدن غرب در چارچوب حكومت صهيونيستى، دفاع كند. پس از سال ١٩٦٧ م (بعد از اينكه صهيونيست‌ها درك كردند يهوديان جهان غرب- كه اكثريت يهوديان جهان را تشكيل مى‌دهند- در سرزمينشان خواهند ماند و به فلسطين مهاجرت نخواهند كرد و حضور آنان در جهان غرب- در درجه اول ايالات متحده- ابزار مهمى براى فشار بر تصميم گيران آمريكا را شكل مى‌دهد) از شدت حمله به شخصيت يهود در تبعيد كاسته شد.