رهبران دورانديش حزب كارگر به چاپ دو حرف E. I. به زبان عبرى بسنده كردند، اين دو حرف به حداقل‌هاى صهيونيستى اشاره دارند.
يك رويداد جالب، تضاد ميان خواستاران علنى‌سازى و طرفداران پنهان سازى را تبيين مى‌كند: اسحاق نافون در يكى از مبارزات انتخاباتى در اسرائيل، از اعراب با عنوان برادر ياد كرد، در حالى كه مقصود حقيقى اين بود كه آنان دشمن وى هستند. تمام هدف وى از اين كار فريب اعراب بود تا بتواند رأى آنان را در انتخابات كسب كند. هنگامى كه برخى از اسرائيلى‌ها به برادر خواندن اعراب اعتراض كردند، نافون (خطاب به آنان) فرياد كشيد «شما زيرك هستيد، شما ديپلماتيد، آيا نمى‌فهميد كه اين يك مسأله آسان رياضى است: هدفِ برنامه كارگرى صهيونيستى، دستيابى به بيشترين اندازه ممكن از زمين و كمترين اندازه ممكن از اعراب مى‌باشد؟!». يعنى بايد از اعراب رهايى يابيم. اين برنامه كارگرى و خواسته نافون بود بى آنكه علنى نمايد، اما گفتن عبارت برادر يك شعار انتخاباتى است. وليكن برخى از تندروهاى نادان برنامه وى را خراب كردند و وى را مجبور كردند تا هدف حقيقى و اصلى خود را آشكار سازد.
١٤. نوسان عمدى و مستمر ميان بالاترين سطوح تعميم و تجريد و پايين‌ترين سطوح تخصيص:
صهيونيست‌ها در به كارگيرى عبارات مى‌كوشند به اقتضاى شرايط از بيشترين سطوح تعميم و تجريد به سوى كمترين سطح تخصيص حركت كنند. از اين رو هنگامى كه بحث درباره يهود و افكار عمومى در غرب باشد، صورت كلى و مجرد از سرزمين مقدس موعود و حق ازلى در آن و وعده‌الهى ذكور در عهد قديم را به خود مى‌گيرد. در اينجا بحث بر سر تبعيد به بابل و بازگشت از آن به عنوان شيوه‌اى تكرارپذير و فشارهاى وارده بر يهود و ... است. همچنين ممكن است سخن از شهرك نشينان به عنوان نمايندگان تمدن غرب و پيشرفت و نيز سخن از اينكه آنان فلسطين و فلسطينى‌ها را شكست گفتمان صهيونيستى ٨٢ ١. باز گرداندن اعتماد به نفس:
ص : ٨٢ دادند (در نتيجه حق آنان است كه سرزمينى را كه به آن حمله كرده‌اند باز پس گيرند) به ميان آيد. اين بخشى از گفتمان استعمارى انجيلى داروينى است كه غربى‌ها آن را مى‌فهمند. اما اگر روى سخن، گفتمان صهيونيستى با اعراب‌