به عقب در خود دارد كه صهيونيست‌ها اين امور را نمى‌پذيرند. از نظر آنان كرانه باخترى بخشى از ارتس يسرائيل است و امكان عقب نشينى نيروهاى اسرائيلى كه صاحب حق تاريخى مطلق در آن مى‌باشند وجود ندارند. لذا اين اقدام تنها «اعادة نشر» [استقرار دوباره نيروها] مى‌باشد. مشاهده مى‌شود اكثر اصطلاحات صهيونيستىِ مربوط به حكومت فلسطينى، تلاش مى‌كنند تا بگويند اين حكومت بر ملت فلسطين حاكميت دارد نه بر سرزمين فلسطين (ارتس يسرائيل در اصطلاح صهيونيستى).
١٧. اراضى مورد نزاع:
صهيونيست‌ها و آمريكايى‌ها از به كارگيرى عبارت «سرزمين اشغالى» ممانعت مى‌ورزند، و به جاى آن از عبارت «سرزمين مورد نزاع» استفاده مى‌كنند. اين اصطلاح به معناى برابرى ميان دو طرف نزاع عربى اسرائيلى و لزوم حل اين مسأله از راه مذاكره مى‌باشد، به طورى كه سرزمين ميان دو طرف با عدل و قسط با نظارت ميانجى بى طرف يعنى ايالات متحده (!) تقسيم شود.
امنيت اسرائيل‌ ١. امنيت اسرائيل:
اين اصطلاح در گفتمان صهيونيستى به معناى امنيت اسرائيل است بدان گونه كه صهيونيست‌ها معتقدند! امنيتى است كه از دريا «١» تا رود يا از نيل تا فرات كشيده مى‌شود. (در يكى از طرح‌هاى شارونى از پاكستان تا مغرب). انديشه امنيت اسرائيل از پذيرش حقوق مطلقه يهود در فلسطين اشغال شده پيش و پس از سال ١٩٦٧ ناشى مى‌شود. در نتيجه مقاومت فلسطين غير قانونى بوده و يكى از انواع تروريسم است. از اين رو آن كه از مقاومت حمايت مى‌كند امنيت اسرائيل را به مخاطره انداخته، در نتيجه لازم است توان نظامى حامى مقاومت فلسطينى را با حمله برق آسا و يا ويرانگر و به وسيله «اقدامات امنيتى» كه در واقع اقدامات سركوب گرانه است، از بين برد. هنگامى كه در گفتمان آمريكايى اصطلاح «امنيت» به كار