يكى از روزنامه نگاران آمريكايى مى‌گويد هر گروهى از سيستم توزيعى «١» كه برايش فراهم شده استفاده مى‌كند: اگر اسرائيل از بالگردهاى آپاچى و ١٦ F استفاده مى‌كند، فلسطينى‌ها تنها جسم خود را در اختيار دارند. بى ترديد اگر ملت فلسطين به حقوقش دست يابد اين شهادت طلبان خود را منفجر نمى‌كنند پس شهادت طلبى نه يك تفنن بلكه وظيفه است.
١١. متعصب‌ها:
اين اصطلاح مانند «تروريست‌ها» از اين مبنا ناشى مى‌شود كه اسرائيل در حالت دفاع مشروع از خويش مى‌باشد و فلسطينى‌ها حق جنگيدن بر ضد شهرك نشينى صهيونيستى را ندارند.
متعصب‌ها بر اين اساس اعراب مى‌باشند كه به حقوق تصريح و تأييد شده خويش در اسناد بين المللى و عرف انسانى و اخلاقى، چنگ مى‌زنند و در برابر غصب اين حقوق مقاومت مى‌كنند.
سرزمين و شهرك نشينى‌ ١. ارتس يسرائيل:
اصطلاحى است كه صهيونيست‌ها براى اشاره به فلسطين اشغالى به كار مى‌برند و در به كارگيرى آن پافشارى مى‌كنند. اين اصطلاح ترجمه دينى/ قومى اين عقيده است كه فلسطين يك سرزمين بدون ملت است. مناحيم بيگن در سخنرانى خود براى اعضاى يكى از كيبوتس‌ها تأكيد مى‌كند كه اگر آنان ارتس يسرائيل را فلسطين لقب دهند، مهاجم و دزد مى‌شوند، پس بايد بر ارتس يسرائيل بودن اين سرزمين (نه فلسطين بودن آن) اصرار ورزند. تغيير نام كشورى كه انسان سفيد به آن هجوم مى‌آورد يك الگوى تكرارپذير است. زيمبابوه نيز به [رودزيا] و فلسطين اشغالىِ پس از سال ١٩٦٧ م. (يعنى كرانه باخترى) به يهودا و سامره تغيير نام يافت.
٢. يهودا و سامره:
صهيونيست‌ها پيوسته تلاش مى‌كنند فلسطين را از حافظه‌ها و نقشه‌ها پاك كنند، لذا از اصطلاح توراتى «ارتس يسرائيل»، استفاده مى‌كنند. «يهودا و سامره» نيز نماد همين رويكرد