تفسير كنند، ستيزى كه گويا در ذات فلسطين و اسرائيل نهفته است. طبيعتاً اين گفتمان تنها يك جنبه ستيز و نزاع را تفسير مى‌كند، و توان تفسير تغييرات، شدت نزاع و يا تفسير بسيارى از پديده‌ها مانند اردوگاههاى پناهندگان و شهرك نشينى صهيونيستى در كرانه باخترى را ندارد. اينها پديده‌هاى روان شناسانه نيستند بلكه سياسى و اجتماعى اند. چه بسا كه بعد روان شناختى نيز داشته باشد وليكن الگوى روان شناسانه توان تفسير آنها را ندارد.
٢. گفتمان متن‌گرا:
متن‌گرايى تلاشى براى تفسير رفتار يهود و حكومت صهيونيستى در پرتو تعاليم عهد قديم و ديگر كتابهاى مقدس يهود (تلمود، كتب كابالا) «١» به شمار مى‌رود. تلاش براى تفسير با رويكرد متن گرايى از اين تصور ناشى مى‌شود كه رفتار يهودى به طور مستقيم تجلى برخى متون عهد قديم و تلمود است. گويا كه واقعيت صهيونيست‌ها و يهوديان عصر جديد- خواه در آمريكا باشند يا جنوب آفريقا و يا اتيوپى- با واقعيت عبرانى‌هاى پيشين و يا يهوديان چين در قرن پانزدهم ميلادى تفاوتى ندارد. گويا آنچه در عهد قديم و تلمود آمده تنها يك دكترين قديمى يهودى است و بيانگر وجود ذات ثابت يهودى است. كسى كه مى‌خواهد يهود و صهيونيسم را درك كند و با آنان به مقابله برخيزد، نبايد فرصت را با بررسى واقعيت از دست بدهد؛ بلكه بايد به يكى از اين كتاب‌ها (به ويژه «پروتكل‌ها» كه كتابى كم حجم و قابل فهم مى‌باشد و شكل يك طرح و برنامه ريزى آشكار را دارد) مراجعه كند و تفسير هر رويداد و بلكه پيشگويى هر مسأله‌اى را در آن بيابد.
چنين الگوى يكجانبه‌نگر به اين نكته توجه ندارد كه رابطه اين انسان با كتابهاى مقدسى كه به آن ايمان دارد رابطه‌اى بى‌نهايت پيچيده است و از نوع رابطه صرفاً علّى و معلولى نيست. همچنين مسأله تفسير و تحليل براى تعيين اين ارتباط جنبه حياتى دارد چون ممكن است اين تفسير لفظى و گنگ و يا مجازى و آشكار باشد؛ از اين رو تحليل صهيونيست‌ها از يك متن با تفسير يهوديان اصلاح طلب از آن متن تفاوت مى‌كند. همچنين اين متن گرايان اين نكته را درك نمى‌كنند كه اكثر يهوديان در دوران جديد اصلًا به اين كتابها اعتقادى ندارند و