ندارد. اسرائيل در صهيونيسم خلاصه مى‌شود و صهيونيسم در يهود؛ چرا كه همه آنها تنها يك امر واحد و همگن مى‌باشند و آن عبارت است از «يهود و بس» نه امر ديگرى. همچنين يهود (و بلكه تمام واقعيت) در قالب‌هاى آماده و الگوهاى پيش ساخته منحصر مى‌شود.
يهوديان به پندار مناديانِ گفتمانِ دسيسه‌اى، هميشه شخصيتى تخريب گر و ويرانگر دارند، و به اقتضاى طبيعت خويش عليه هر امر خوب و مثبتى دسيسه مى‌كنند. اين ويژگى به اعتقاد آنها ركن بنيادين و ثابت در طبيعت و سرشت يهودى است. بنابراين يهوديان مسئول هر شرّى و يا دست كم اكثراً شرور هستند و رفتار آنان بيانگر طرحى ستمگرانه است كه عقل يهودى و يا خاخام‌ها، با هدف تخريب اخلاق و فاسد كردن افراد آن را طرح‌ريزى كرده است، تا تمام ملت‌هاى جهان سست و ضعيف گردند و در مقابل، قدرت و توان يهوديان افزايش يابد، تا بتوانند بر جهان سلطه يافته، حكومت جهانى خويش را تأسيس كنند.
براساس اين باور، تمام جهان تنها يك صفحه شطرنج است و انسان‌ها جز مهره‌هايى بيش نيستند كه يهوديان براى تحقق برنامه‌هاى خود آنان را به سادگى جابه جامى كنند. آنها نيروى فوق العاده و نفوذ بسيارى دارند كه در جهان بى مانند است. تمام تاريخ يهود تنها بيانگر اين الگوى ثابت و توطئه تغيير ناپذير است.
در نگاه دسيسه‌گرايان صهيونيسم پديده‌اى بى ارتباط با حركت‌هاى تاريخ و انديشه غرب بوده، تنها نماد اين شرّ ازلى نهفته در ذات يهود است. اين شرّ، در هجمه صهيونيستى به فلسطين، هدف قرار دادن نيروگاههاى هسته‌اى عراق، سركوب انتفاضه، يورش به لبنان، مهاجرت يهوديان شوروى سابق به فلسطين و فروپاشى اتحاد جماهير شوروى و ... نمايان مى‌شود و ويژگى‌هاى دسيسه گرى يهود به طور آشكار در كتابهايى- كه گفته مى‌شود سرّى هستند- مانند تلمود و پروتكل‌ها، آمده است.
اشكالات گفتمان دسيسه گرا:
الف) اين گفتمان قدرتى عجيب به يهود مى‌دهد و آنان را اهريمنى مى‌كند. اگر يهوديان شيطان‌هاى بالفعلى باشند، پس چگونه مى‌توانيم با آنان مقابله كنيم و آنان را شكست دهيم؟! آيا شايسته نيست كه از شرّ شيطان به خداوند پناه بريم و فرار كنيم؟ يعنى ما در ناتوانى كامل فرو مى‌رويم؛ چرا كه اگر نيرويى كه با آن رودررو مى‌شويم تا اين اندازه مرموز و اختاپوسى‌