حقيقت اين است كه منشأ اختلاف ميان زبان و لباس اعضاى گروههاى يهودى و هنرهايى كه بدان علاقه دارند، اختلاف بافت‌هاى تمدنى است كه اعضاى گروههاى يهودى در گذشته به آنها منتسب بوده‌اند و يا مى‌باشند. لذا يهوديان فرانسوى تبار از مهاجرين مراكشى به عنوان «كوشير كسكس» ياد مى‌كنند. يعنى يهوديت يهوديان مراكشى با هويت مراكشى آنها مرتبط و عجين است. غذاى آنان را تنها عقيده يهوديت تعيين نمى‌كند. لذا «كوشير» «١» تنها غذاى آنها نيست، بلكه تعلق قومى را نيز مشخص مى‌كند. در اينجا خصوصيت يهودى ويژگى عمومى نيست بلكه با مراكشى بودن آنها ارتباط دارد. به همين رو به اعتقاد برخى‌ها اگر اينها خصوصيت مغربى خود را از دست بدهند هويت يهودى خود را نيز از دست خواهند داد.
شايد گفته شود پيوند قوى دينى در ميان اعضاى گروههاى يهودى وجود دارد و خصوصيت يهودى در اين عقيده بى همتا نهفته است. اما اگر به دقت بنگريم مى‌بينيم عقيده يهوديت با قوميت يهودى تفاوت چندانى ندارد. چون عقيده يهودى شكل تركيب زمين- شناختى ناهمگن به خود مى‌گيرد بلكه در آن نسق‌هاى دينى مختلف كه برخى توحيدى حلولى‌اند، جمع مى‌شوند. عقيده يهوديت در چين رنگ و بوى چينى به خود گرفته است و يهوديان تحت تأثير كنفوسيوسى به عبادت اسلاف پرداختند، و بر خدا نام «اتاين» يعنى آسمان يا «تاو» يعنى راه مى‌نهادند. و او را در هيكلى يهودى كه در كنار آن هيكلى براى عبادت اسلاف اختصاص داده شده بود، عبادت مى‌كردند. برخى از آنان گوشت خوك مى‌خوردند و مانند چينى‌ها براى اسلاف خود از گوشت آن قربانى نمى‌كردند. بلكه براى پيشينيان خود فقط گوشت گوسفند قربانى مى‌كردند. [منظور از اسلاف در اينجا ابراهيم، يعقوب و اسحاق است.] يهوديت در هند متأثر از نظام طوايف بسته، و در بسيارى از شعائر مربوط به نجاست تحت تأثير هندوئيسم «٢» بودند. اما يهوديت در اتيوپى متأثر از اسلام و مسيحيت بود. يهوديان فلاشا كفش‌هاى خود را از پا بيرون مى‌كردند و در مسجد نماز مى‌گزاردند. اما نمازهاى خود را به جعيزى (زبان كنيسه قبطى) مى‌خواندند. همچنين عناصر شرك آلود فراوانى وارد يهوديت آنان شد. در محيط اسلامى، موسى بن ميمون شاخص‌هاى توحيد يهوديت را متحول و