اگر ويژگيهاى بارز نژادى يهودى وجود داشت، برخى يهوديان (در زمان سلطه نازيسم) ادعاى انتساب به نژاد نوردى در برابر نژاد سامى نمى‌داشتند. نازى‌هاى عضو گروههاى يهودى نيز خواستار آويزان كردن ستاره داوود براى شناخته شدن از سوى آريايى‌ها نمى‌شدند. اما تفكر انحصار گراى نژاد پرست مى‌تواند به سادگى با اينگونه دوگانگى‌ها همزيستى كند. لذا او تنها در جهان واحد مادى احساس امنيت و ثبات دارد، جهانى كه تمامى امور در آن بسيطاند و مى‌توان آنها را به عناصر مادى واحدى (چون نژاد و شكل بينى و اندازه سر) كه با حواس پنج گانه قابل درك است ارجاع داد.
٧. پاكى تمدنى (ملت) يهود: «١».
«پاكى تمدن (قومى) يهود» بدين معناست كه ملت يهودى با سنت‌هاى تمدنى يهودى ناب وجود دارد كه وحدت، استقلال و پاكى خود را تاكنون حفظ كرده است.
پاكى تمدنى مفهوم بنيادين نوشته‌هاى صهيونيسم در رابطه با يهود مى‌باشد. لذا آنان از «هويت يهودى»، «ميراث يهودى»، «فرهنگ يهودى» و يا «تاريخ يهودى» سخن‌گويند. گويا يك ساختار تاريخى مستقل وجود دارد كه يهود (با وجود پراكندگى آنان در جاى جاى زمين) در راستاى آن و جداى از أغيار زندگى مى‌كنند. حتى از رژيم سياسى يهودى و اقتصاد يهود و ...
به عنوان امورى كه نتيجه اين پاكى تمدنى يهود بوده و نيز چارچوبهايى كه يهود در آن پاكى خود را حفظ كرده، سخن مى‌گويند.
شايان ذكر است كه پاكى فرهنگى امرى جدا از پاكى نژادى نيست. بر اساس انديشه قوم تمدن هر ملت به خون شريان يافته در رگهاى آنان مرتبط است. بنابراين ميان تمدن و نژاد وحدتى جدانشدنى وجود دارد. اين انديشه در قرن نوزدهم در اروپا رواج يافت و بر انديشه قوم گراى غرب، نازيسم، صهيونيسم و نظريه امپرياليستى غرب اثر گذاشت.
ما بر اين باوريم كه با توجه به تفاوت بافت‌هاى تمدنى كه يهود در آن حضور دارند، فرهنگ‌هاى متفاوت يهودى وجود دارد. بنابراين پديده‌هاى تمدنى يهود از زبان عبرى گرفته تا سرود ملى اسرائيل «هاتيكفاه» [يعنى آرمان‌]، فاقد خلوص و پاكى‌اند.