عمومى- كه در اعلاميه بالفور (در ساخت صهيونيسم سياسى) نمايان گشت- و يا اجراى وعده الهى و ميثاق با خدا (در ساختار دينى) و يا قدرت ذاتى يهود (در ساختار صهيونيسم تجديدنظر طلب) مى‌باشد. در تمامى اينها عنصرى ثابت و تغيير ناپذير يعنى انتقال يك گروه بشرى يهود از غرب به فلسطين و تبديل آنان به شهرك نشينان صهيونيست و اخراج فلسطينى‌ها از سرزمينشان و تبديل آنان به آوارگان مشاهده مى‌شود. اگرچه اين چارچوب‌ها متغير است اما عمل اشغالگرى و شهرك‌سازى صهيونيستى باقى است و تغيير نمى‌كند. بر اين اساس انتقال يهوديان از تبعيدگاه به فلسطين (خواه به وسيله وعده الهى يا به وسيله اعلاميه بالفور) به انتقال فلسطينى‌ها به خارج از وطنشان (تبعيدگاه) منجر مى‌شود.
صهيونيسم تجديدنظر طلب در ميان ديگر جريان‌هاى صهيونيستى صراحت بيشترى دارد، لذا به ارتباط حكومت با استعمار و كاركردى بودن آن و لزوم توسل به خشونت تصريح مى‌كند. يعنى اين صهيونيسم به طرح جامع و اساسى صهيونيستى نزديك مى‌گردد و خود را كمتر در پشت چارچوب‌ها پنهان مى‌سازد.
طرح يهودى شده به مسأله يهوديان پيوسته به جوامع غرب مى‌پردازد كه (به علت‌هاى خاص خود) نمى‌خواهند به سرزمين موعود سوسياليستى يا سرمايه دارى يا يهودى بيايند، و تصميم آنان را مانند حمايت آنان و حلقه‌زدن به دور آنان را مى‌پذيرد. بدين وسيله جنبش صهيونيسم در قبال رسوايى صهيونيست‌هايى كه مهاجرت نمى‌كنند سكوت اختيار مى‌كند.
بسيارى از انديشمندان صهيونيسم از زاويه نگاه خود متوجه وجود اين طرح فراگير يهودى شده‌اند (هر چند هيچ يك آن را نامگذارى نكرده‌اند). به عنوان مثال «حانيم لانداو» اشاره مى‌كند كه برنامه صهيونيستى پيرامون يك اصل ثابت مى‌چرخد و تمامى ارزشهاى ديگر تنها ابزارى در دست اين امر مطلق‌اند. و همين امر مشخص مى‌كند يك امت است.
موشيه ليلينبلوم ملحد با اين عبارت كه: «تماميّت امت از همه بخش‌هاى متصلب مربوط به امور ارتدوكسى يا ليبرالى در دين عزيزتر است، پس هم مؤمن و هم كافر، همه فرزندان ابراهيم، اسحاق و يعقوب هستند. چون همه ما مقدسيم خواه ارتدوكس، خواه غير مؤمن» گفته لانداو را تأييد مى‌كند. مفهوم اين عبارت چنين است كه تمام قوم يهود محور حلول است كه اين قداست در رگهايش به طور موروثى جريان دارد. اما كلاتزليكن اين مسأله را در