اين هيكل- قلعه‌ها به شكلى طراحى شده بود كه امكان استفاده از آن براى عبادت و فراگيرى و در عين حال بهره‌گيرى به عنوان دژ و قلعه‌هاى نظامى وجود داشت. اين هيكلها ديوارهاى بسيار ضخيم و بلندى داشت. همچنين در مناريس (ديوار سقف يا صحن) دريچه‌هايى تعبيه شده تا به هنگام درگيرى با مردم، توپ‌ها و تفنگ‌ها از اين طريق بتوانند از آنها خارج شود.
از مشهورترين معابد قلعه‌ها، هيكل لوتسك (Lutsk) مى‌باشد كه به سال ١٦٢٦ ميلادى به منظور قرارگرفتن در خدمت اهداف نظامى ساخته شد.
در دستور پادشاه براى ساختن آن تصريح شده بود كه لازم است يهوديان متعهد شوند اين هيكل داراى پنجره‌هايى از چهار طرف و نيز مجهز به سلاح كافى با هزينه يهوديان باشد.
همچنين لازم بود هيكل- قلعه داراى تعدادى نگهبان باشد تا بتوانند در برابر حملات به هيكل مقاومت كنند. همچنين دستورى مبنى بر تجهيز هيكل ريسيسوف با تفنگ و گلوله و باروت صادر شد.
معابد قلعه‌ها معمولًا برجهاى مراقبت بزرگى داشتند. (در زمان صلح از آنها به عنوان زندان براى نگهدارى مجرمان يهودى استفاده مى‌شد).
اين الگو در حكومت صهيونيستى به طور كامل مورد تأكيد قرار گرفت: بسيارى از يهوديان (طبق گفته يكى از حاخام‌هاى ضد صهيونيسم) به اسرائيل به عنوان تحقق پيش بينى ساخت دوباره هيكل مى‌نگرند. اسرائيل هيكل سوم آنهاست و نخست وزير آن كاهن اعظم است! اگر اين سخن درست باشد، بنابراين اسرائيل همان هيكل- قلعه است. با اين امتياز كه با ساكنان اصلى در جنگ دائم به سر مى‌برد، و اين حالت جنگ تا زمانى كه اشغال ادامه دارد برقرار خواهد بود.
صهيونيست‌ها به «كوه هيكل» به عنوان مكانى كه حرم قدسى شريف، يعنى مسجد قبه الصخره، مسجد الاقصى، مسجد جامع عمر و تمامى تأسيسات عربى تاريخى واقع در مجاورت اين مقدسات را در بر مى‌گيرد، اشاره مى‌كنند.
٤. تخريب هيكل:
عبارت «تخريب هيكل» معمولًا براى اشاره به تخريب هيكل به دست «تيتوس» در سال ٧٠ م به كار مى‌رود. هر چند مشهور است بخت النصر پيشتر در سال ٦٨٥ ق. م آن را ويران كرده‌