مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٥٤ - شاعر عاشق اهلبیت علیهمالسّلام در قرن چهارم

و در صفحه ١٥٤ و صفحه ١٥٥ دربارۀ زیدیّه که شرط امام را قیام به سیف می‌دانند، به طور سؤال و جواب، قصیدۀ غرّاء و مستدلّی آورده است.

و در صفحه ١٥٥ گوید: «وقفنا لابن حمّاد علی قصیدةٍ فی مجموعةٍ عتیقةٍ مخطوطةٍ فی العصور المتقادمة؛ و قد ذکر ابن‌شهر‌آشوب بعض أبیاتها و نسبه إلی العبدیّ (سفیان بن مصعب) المترجَم له فی الجزء الثانی صفحة ٢٩٤، و تبعه البیاضیّ فی الصّراط المستقیم و غیره، و القصیدة للمترجم له و هی:

این قصیده ١٠٦ بیت است و تمام آن را مرحوم أمینی آورده است. این قصیده بسیار عالی است و در مدح امیرالمؤمنین علیهالسّلام است و از جملۀ أبیات آن است، بیت ٥٥ تا ٥٨:

و در بیت ٨٦ تا ٩٠ گوید:

[١]. در ریحانة الأدب، ج ٤، ص ٩٩ به نقل از مناقب ابن‌شهر‌آشوب،ج ١، ص ٢٥٨ این‌طور آوردهاست: *