مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٠٤ - أفضل الأعمال أحمَزُها

هریک را اقلیم می‌گفتند. و امروز همۀ زمین را از شمال و جنوب خطّ استوا به پنج منطقه تقسیم می‌کنند: یک منطقۀ حارّه و دو معتدله و دو منجمده.

برای پیغمبران خدا این دو تقسیم مساوی است؛ برای اینکه می‌خواهند قدرت خداوند و مخلوقیّت جهان را ثابت کنند، خواه هفت اقلیم باشد یا پنج منطقه.

و نیز هفت سیّاره در هفت مدار سیر می‌کنند، قدیم نام آن مدارها را آسمان گذاشتند و گمان می‌کردند اجسام منفصل از هم‌اند. و امروز مدار را تصدیق می‌کنند امّا آنها را أثیر متشابه و از یک جنس می‌دانند. و پیغمبران می‌گویند: اینها مخلوق خداست؛ خواه هفت آسمان متباین باشند، خواه هفت آسمان متشابه. و خداوند فرموده در سورۀ‌ مؤمنون: (وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَائِقَ)،[١] یعنی بالای سر شما را هفت راه آفریدیم.

و نیز در سورۀ شوری فرمود: (وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِنْ دَابَّةٍ)،[٢] که در کرات سماوی هم جانور آفریده است.

و این با مذهب امروزی مطابق است.»[٣]

[أفضل الأعمال أحمَزُها]

در مجمع البحرین، در مادّۀ «حَمَزَ» آمده است:

«فی حدیث ابن‌عبّاس: ”أفضل الأعمال أحْمَزُها.“ أی: أشَقُّها و أمتنها و أقواها. قیل: ”و لیس بکلّی.“ فلیس کلّ أحمز أفضل و لا العکس.»[٤]و[٥]

[١]. سوره مؤمنون (٢٣) آیه ١٧.

[٢]. سوره شوری (٤٢) آیه ٢٩.

[٣]. جنگ ١٦، ص ٢٧٥.

[٤]. مجمع البحرین، ج ٤، ص ١٦.

[٥]. جنگ١٧، ص ٢.