مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٠٣ - معنای أرَضین سبع و سماوات سبع

جنّة‌المأوی، هفتم: دارالسّلام، هشتم: دارالقرار.»[١]و[٢]

علم آن است که با انسان باشد، نه آنکه در کتاب است

در سفینة البحار، جلد ٢، صفحه ٢٢٥ گوید: «قال بعضهم:

فکن فی جمیع الأحوال مراعیًا له مُقبِلًا علیه، فإنّ آفة العلم النِّسیان؛ و لا تتّکل علی جمعه فی الکُتُب، فإنّه موکَّل ضایع، کما قیل:

معنای أرَضین سبع و سماوات سبع

آیةالله شعرانی ـرضوان الله علیهـ در کتاب راه سعادت، طبع اوّل، صفحه ٢٠٩ در معنی هفت آسمان و هفت زمین گفته‌اند:

«اگر کسی پرسد: هفت آسمان و هفت زمین چیست؟!

در جواب گوییم: تقسیم هر مکان را هرکس بر حسب مصلحت خود هرطور فرض کند صحیح است؛ مثلاً شهری را ممکن است به چهار بخش کرد و نام هریک را محلّه گذاشت، یا به ده بخش کرد و هریک را ناحیه نامید، یا بیست بخش کرد و هریک را کوی و برزن گفت؛ و همه صحیح است.

زمین را قدیم به هفت منطقه تقسیم می‌کردند، از خطّ استوا به شمال؛ و

[١]. بحرالمعارف، ج ٢، ص ٤٨.

[٢]. جنگ ٣، ص ١٣٩.

[٣]. خ ل: للکتب.

[٤]. جنگ ١٦، ص ٢١٠.