مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٠٠ - تَهافُتی در گفتار صاحب

لأنّ معجزات الأنبیاء خوارق للعادة، و هذا خارق للعقل، کما لا یخفی.»[١]

تَهافُتی در گفتار صاحب الذّریعة إلی تصانیف الشّیعة

در [الذّریعة إلی تصانیف الشّیعة] جلد ٣، صفحه ١٨٣، در تحت رقم ٦٤٨ فرموده است:

«بیان الغیب منظوم فارسی فی المعارف مطبوع استقبل به دیوان غزلیّات الحافظ الشیرازی، و هو منسوب إلی التّاجر الفاضل الحاج عبدالکریم الصابونی الطهرانی، المتوفّی بعد سنة ١٣٣٠؛ کما نُسب إلیه: أخلاق کمالی و توحید کمالی و لسان الغیب و نیاح الغیب، مع أنّ جمیعها من تألیف السیّد محمّد بن السیّد محمود الحسینی اللواسانی الطهرانی، نزیل المشهد الرَّضوی أخیرًا، و المتوفّی بها سنة ١٣٥٥، و کان مشهورًا بالسیّد محمّد العصّار، و لقبه الشعری: ”النّاظم“، و إنّما أضافه إلی الغیب إخفاءً لاسمه لبعض المصالح.»

و در جلد ١٨، صفحه ٣١٠ گوید: «لسان الغیب مثنویٌ فی العرفان، قیل: للمیرزا محمّدکریم الصّابونی الطهرانی، التّاجر المعروف المتوفّی ١٣٣٩، و هو مطبوع فی ١٣١٦. نُسب إلی الغیب إخفاءً‌ لاسم الناظم، کما أنّ له بیان الغیب و نیاح الغیب أیضًا و الأخلاق الکمالی و التوحید الکمالی، و کلّها مطبوعات و لم یذکُر فیها اسمه بل ذکَر فی آخره سبب اختفاءِ‌ اسمه و الاختصار بتخلّصه فقط، و ذکَر فی أوّله أنّه أوّل منظوماته. وذکَر الدکتور أحمد إحسان تفاصیل حالاته.»[٢]

و مظنون آن است که مطلب اخیر ایشان مقرون به صحّت است و در حکم

[١]. جنگ ٢٢، ص ٢٤٨.

[٢]. راجع [الذریعة] ج ١٨، ص ٣٠٩. (علّامه طهرانی، قدّس سرّه)