مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٩ - «قطبالدّین» بر پنج نفر اطلاق میشود سه نفر از خاصّه، و دو نفر ازعامّهاند

الأوّل: علی الشّیخ المتقدّم قطب‌الدّین، أبی‌الحسن سعید بن هبةِ الله بن الحسن الراوندیّ، صاحب الخرائج و غیره.

الثّانی: علی الشّیخ أبی‌الحسن قطب‌الدّین، محمّد بن الحسن بن الحسین الکَیدَریّ السبزواریّ، صاحب مناهج النَّهج بالفارسیّة و غیره.

الثّالث: علی المولا قطب‌الدّین، محمّد بن محمّد الرازیّ البُوَیهیّ، صاحب شرحالمطالع، و المحاکمات، و شرح الشمسیّة و غیرها؛ الفاضل المعروف الّذی هو من أولاد ابن‌بابویه القمیّ.

الرّابع: علی قطب‌الدّین، محمود بن مسعود الکازرونیّ، المعروف بالعلّامة الشیرازیّ، تلمیذ الخواجه نصیرالدّین الطوسیّ، و شارح القسم الثّالث من المفتاح، و شارح المختصر الحاجبیّ، و غیرهما.

و الخامس: علی قطب‌الدّین، المشهور بقطب المحیی، أُستاذ مولانا جلال‌الدّین الدَّوانیّ؛ و هو أحد مشایخ الصوفیّة و صاحب المکاتبات المعروفة بمکاتبات القُطبالمحیی بالفارسیّة المشهورة، و هو قطب‌الدّین محمّد الکوشکناریّ.

و الثّلاثة الأُوَل من علماء الخاصّة، و الإثنان الأخیران من علماء أهل السنّة و الجماعة.“ ـانتهی.

و قد وَهَم التّاج السُّبکیّ فی عدّ القطب الرازیّ ـصاحب التّرجمةـ فی علماء الشافعیّة فی الطّبقات الکبری، کما وَهَم فی عدّ شیخ الشّیعة، أبی‌جعفر الطوسیّ ـقدّس سرّهـ فیها من الشافعیّة أیضًا، و هما من شیوخ الإمامیّة؛ و لعلّهما کانا یتستّران فی بعض الأوقات بالشافعیّة.»[١]

[١]. جنگ ٢٤، ص ٣٤٨.