مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٧٨ - رحلت آیةالله العظمی حاج سیّد محمّد رضا گلپایگانی، رضوان الله علیه

جایگاه ابدی سفر می‌کنم.[١]

در اینجا خواهران را بر برادران مقدّم داشته‌اند.

و در آخر ستون فرموده‌اند:

پس از مرگ من، احمد خمینی برای مردم بخواند.[٢]

و در اینجا احمد فرموده‌اند، نه سیّد احمد.

ولی به طور حتم می‌توان گفت: اینها غفلت‌هایی بوده است از ملاحظۀ دقیق در عبارات و حکایات از واقع؛ امّا آن مطلب اوّل را که تذکّر دادیم، نظریّه‌ای است مخدوش و غیر صحیح. اللَهمّ‌ اغفر له و لنا و ارحمه و إیّانا، برحمتک یا أرحم الرّاحمین.

و ایضاً این وصیّت‌نامه بتمامه، در مجلّۀ جوانان امروز، مورّخۀ دوشنبه ٢٩خردادماه ١٣٦٨، شمارۀ ١١٤٧ درج است، و مطلب فوق را در صفحه ٢١، در ستون اوّل ذکر نموده است.[٣]

رحلت آیةالله العظمی حاج سیّد محمّد رضا گلپایگانی، رضوان الله علیه

[رحلت] حضرت سیّد الفقهاء و المجتهدین، حجة الاسلام و المسلمین، آیةالله تعالی فی العالمین، که از برجستگان علم و تقوا، و دارای نفسی لطیف و بدون هوا، و از مراجع عظام شیعه و در این اواخر مرجعیّت به ایشان تقریباً انحصار یافت: الحاجّ السیّد محمّدرضا موسوی گلپایگانی ـ أسکنه الله بحبوحةَ جنّته ـ که با حقیر فقیر سوابقی بس درخشنده و روشن داشته‌اند، بعد از کسالتی مدید که به سه سال منتهی گردید، در سنّ نود و شش سالگی واقع شد. چند روزۀ آخر، از شهر قم ایشان را به طهران آوردند و در بیمارستان بستری شدند؛ در لیلۀ جمعه به هنگام اذان مغرب، شب ٢٤ جمادی‌الثانیة،

[١]. همان، ص ٩١.

[٢]. همان، متن، ص ٩٢.

[٣]. جنگ ١٧، ص ٨١ و ٨٢.