مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤١٣ - کلام آقا شیخ آقابزرگ طهرانی (ره) دربار&#١٧٢٨ سند صحیف&#١٧٢٨ سجّادیّة

می‌کرد که او می‌فرمود: ”دربارۀ حضرت سیّدالشّهدا علیهالسّلام اگر کسی کتابی می‌نویسد باید مثل کتاب سُمُوّ المعنی فی سُمُوّ الذّات، تألیف علائلی، بوده باشد؛ و الاّ ننویسد.“»[١]

کلام آقا شیخ آقابزرگ طهرانی (ره) دربارۀ سند صحیفۀ سجّادیّة

بسمه تعالی شأنه العزیز

رأیت بخطّ العلّامة النِّحریر، فرید عصرنا، الشّیخ آقابزرگ الطّهرانی فی ظهر الصَّحیفة السّجادیّة، ما هذا لفظه:

«بسم الله الرَّحمن الرَّحیم. الحمد لولیّه و الصّلاة علی نبیّه و وصیّه. و بعد، فاعلم أنّه رَوی الصّحیفَة عَن بَهاء الشّرفِ المُصَدَّرِ بها اسمُهُ الشّریف، جماعةٌ مِنْهم من ذَکَرَهم الشّیخ نجم‌الدّین جعفر بن نجیب‌الدّین محمّد بن جعفر بن هِبة‌الله بن نما الحِلّی، فی إجازته المسطورة فی إجازة‌ صاحب المعالم؛ و تاریخ بعض إجازاته سنة ٦٣٧، فی إجازات البحار، صفحة ١٠٨:

جعفر بن علیّ المشهَدیّ، أبوالبَقاء هِبَة‌الله بن نما، الشّیخ المقریّ جعفر بن أبی‌الفضل بن شَعرة، الشریف بن أبی‌القاسم الزکیّ العَلَویّ، الشریف أبوالفتح بن الجعفریة، الشیخ سالم بن قَبارویه،[٢] الشیخ عربیّ بن مسافِر؛ و کلّهم أجلّاءُ مشاهیر.

و أبوالفتح المعروف بابن الجعفریّة، هو السیّد الشّریف ضیاءالدّین أبوالفتح محمّد بن محمّد العلویّ الحسینیّ الحائریّ، و قد قرَأ علیه السیّد عزّالدّین أبوالحَرْث محمّد بن الحسن بن علیّ العلویّ الحسینیّ البغدادیّ کتابَ مَعدِن الجواهر الکَراجکی،

[١]. جنگ ٧، ص ٥٧٢.

[٢]. خ ل: قهارویه، قهازویه.