مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٧٧ - شدَّة أحوال أصحاب الصُّفَّة و وَعْدُهم الرّسول بِجِفانٍ بعده
بُدیل الخُزاعیّ؛ و کان قَیس و ابنبُدیل مع علیّ، و کان المغیرة معتزلًا بالطّائف.»[١]
سنۀ وفات چند تن از بزرگان و محدّّثین
أبوجعفر محمّد بن یعقوب کلینی: ٢٥٨ ه تولّد؛ ٣٢٩ ه وفات.
أبوجعفر محمّد بن علیّ بن الحسین بن موسی بن بابویه: حدود ٣٠٦ ه تولّد؛ ٣٨١ ه وفات.
أبوجعفر محمّد بن الحسن بن علیّ الطوسیّ: ٣٨٥ ه تولّد؛ ٤٦٠ ه وفات.
محمّد بن حسن بن علیّ عاملی، المعروف بشیخ حرّ: ١٠٣٣ ه تولّد؛ ١١٠٤ ه وفات.
محمّد بن مرتضی بن شاهمحمود کاشانی، المدعوّ بمحسن: ١٠٠٧ ه تولّد؛ ١٠٩١ ه وفات.
محمّدباقر بن محمّدتقیّ بن مقصودعلی، المشهور بمجلسی: ١٠٣٧ ه تولّد؛ ١١١٠ ه وفات.
علیّ بن موسَی بن جعفر بن محمّد بن طاوس: ٥٨٩ ه تولّد؛ ٦٦٤ ه وفات.[٢]
شدَّة أحوال أصحاب الصُّفَّة و وَعْدُهم الرّسول بِجِفانٍ بعده
مستدرک الوسائل، مجلّد ٢، صفحة ٣٣٤:
«السّیّد فضل الله الرّاوندیّ فی نوادره بإسناده الصّحیح عن موسی بن جعفر قال: قال جعفر بن محمّد، عن أبیه، عن آبائه علیهمالسّلام:
”أن رسولالله صلّی الله علیه و آله، کان یأتی أهل الصُّفَّة ـو کانوا ضیفان
[١]. جنگ ١٦، ص ١٣٠.
[٢]. جنگ ٣، ص ١٨٣.