مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٦ - أبوبکر خوارزمی را که به جهت تشیّعش رافضی میگفتهاند، از أرکان علم أدب و لغت به شمار میرود

محمّد بن العبّاس. قال السّیوطی فی الطّبقات:[١]

قال الحاکم: ”کان واحد عصره فی حفظ اللّغة و الشّعر، و کانت قریحته تقصُر عن حفظه. استوطن نیسابور، و سمع من أبی‌علیّ، إسماعیل بن محمّد الصَّفّار و أقرانه.“

و قال یاقوت: ”صاحب الأشعار و الرّسائل، و مولده و منشأه بخوارزم، و کان أصلُه من طبرستان فلقّب بالطَّبرَخرزمیّ، و خرج من وطنه فی حداثته، و طوّف[٢] البلاد، و لقی سیف‌الدّولة بن حمدان و خدمه، و ورد بخاری، و صحب الوزیر أباعلیّ البلغمی فلم یحمده و هجاه، ـالخ.“

أبوبکر خوارزمی را که به جهت تشیّعش رافضی می‌گفته‌اند، از أرکان علم أدب و لغت به شمار می‌رود

و قال ابن‌خلّکان: ”کان إمامًا فی اللّغة و الأنساب، أقام بالشّام مدّةً و سکن بنواحی حلب، و کان یشار إلیه فی عصره.“

و قال الثّعالبی فی الیتیمة: ”نابغة الدّهر، و بحر الأدب، و علم النَّظم و النّثر، و عالم الظرف و الفضل، کان یجمع بین الفصاحة و البلاغة، و یحاضر بأخبار العرب و أیَّامها و دواوینها، و یدرس کتب اللّغة و النّحو و الشّعر، و یتکلّم بکلّ نادرة، و یأتی بکلّ فقرة و درّة، و یبلغ فی محاسن الأدب کلّ مبلغ، و یغلب علی کلّ محسن بحسن مشاهدته فی ملاحة عبارته و نعمة نغمته و براعة جده و حلاوة هزله، ـالخ.“

توفّی فی رمضان، سنة ثلاث و ثمانین و ثلاث‌مائة، و کان من شیوخ الشّیعة الّذین یسمّیهم النّاس رافضة، و لذا قال الشّیخ أبوبکر المذکور فی شعره:

قال یاقوت فی معجم البلدان، فی لفظ آمل بعد نقله البیتین: ”کذب، لمیکن

[١]. طبقات الحفّاظ.

[٢]. لسان العرب: «طوّف: أی اکثر الطواف.»