مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٧

أبوجعفر الإسکافی: «أبوهریرة مدخولٌ عند شیوخنا، غیرُ مرضیّ الرّوایة» . ٣٤٥

[قال علیّ علیهالسّلام: «لأُخالفنّ أبا‌هریرة»] ٣٤٦

و أیمُ الله! لا ینقضی عجبی من البخاری و مسلم و أحمد و غیرهم، کیف ینقادون انقیادَ الأکمَه الأبلَه إلی ما یشاء أبوهریرة! ٣٤٦

شیخ المَضیرة: «اللَهمّ ارزقنی ضِرْسًا طَحونًا و معدةً هَضومًا و دُبُرًا نثورًا!» . ٣٤٧

أبوهریرة تبوّء من مقعدة، و سَمُرة أسرف الإسراف الفظیع فی دماء المسلمین .. ٣٤٨

کلام ابو‌الزّعیزعة کاتب مروان، در قوّت حافظۀ ابوهریره مدسوس است ... ٣٤٨

مقدار روایت ابوهریره از مسند احمد حنبل، و مسند بقیّ بن مخلّد، و صحیحَین مسلم و بخاری .. ٣٤٩

کلام عمر و کعب‌الأحبار و شافعی دربارۀ روایات وارده از ابوهریره ٣٥٠

نَظّام از متقدّمین، و جولد تسیهر و شبرنجر و سیّد عبدالحسین سیّد شرف‌الدّین عاملی، ابوهریره را خائن و کذّاب می‌دانند ٣٥١

شرف‌الدّین عاملی و شیخ‌محمود أبورَیّة مصری، ابوهریره را کاملاً استیضاح می‌نمایند ٣٥٢

ابوهریره در وقت دفن امام حسن علیهالسّلام به مروان بن حکم پرخاشمی‌نماید ٣٥٣

بنی‌أمیّه، ابوهریره را استعباد کرده بودند؛ وی چشم و گوش و دل و جوارح خود را در راه رضای آنان صرف می‌نمود ٣٥٤

قول إسکافی: معاویه برای کسانی که روایت بر علیه علویّین و بر له اُمویّین وضع می‌کرده‌اند، جایزه مقرّر می‌دارد ٣٥٥

إسکافی معتزلی بوده، و مخاصمت و منازعت میان معتزله و اهل حدیث از اواخر قرن اوّل جاری بوده است ٣٥٦

إسکافی، از أعاظم علمای معتزلی و قولش مقبول است، و ردّ عَجّاج بر او بلاوجه می‌باشد . ٣٥٧

قول عَجّاج در دفاع از معاویه ـعلیه الهاویةـ بلا‌وجه می‌باشد . ٣٥٧

ایرادهای سیّد شرف‌الدّین و ابوریّه بر معاویه و ابوهریره همگی صحیح می‌باشد، و کلام عجّاج بدون دلیل است ٣٥٨

أبی‌عبدالله الواقِدِی ٣٥٩

أبی‌مِخنَف ٣٥٩

امرؤ القیس ٣٥٩

أوحد الدّین الأنوریّ الشّاعر ٣٥٩