مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٥١ - حدیثی دربار&#١٧٢٨ احوال محمّد بن اسماعیل بن بَزیع

اسماعیلبن بَزِیع آورده است که:

«و حکی بعض أصحابنا عن ابن‌الولید قال: ”و فی روایة محمّدبن إسماعیلبن بزیع: قال أبوالحسن الرضا علیهالسّلام:

إنَّ لِلّه تعالی بأبواب الظالمین مَن نوَّر اللهُ به البُرهان و مکَّن له فی البلاد لیدفَع بهم عن أولیائه و یُصلح الله بهم أُمورَ المسلمین؛ إلیهم یلجأ المؤمنُ من الضُرِّ، و إلیهم یَفزَع ذوالحاجة من شیعتنا، و بهم یؤمن اللهُ رَوعَة المؤمن فی دار الظّلم؛ أولئک هم المؤمنون حقًّا، أُولئک أُمناء الله فی أرضه، أُولئک نور الله فی رعیّته یوم القیامة، و یزهَرُ نورهم لأهل السّماوات کما تَزهَرُ الکواکب الزُهریَّةُ لأهل الأرضِ، أولئک من نورهم نورُ القیامة، تُضِیء منهم القیامةُ، خُلِقوا والله للجنة و خُلقَت لهم؛ فهنیئًا لهم. ما علی أحدکم أن لو شاء لَنالَ هذا کلَّه!

قال: قلت: بماذا، جَعَلَنی اللهُ فِداک؟!

قال: یکون معهم فیَسُّرنا بإدخال السُّرور علی المُؤمنین من شیعتنا؛ فکُن منهم یا محمّد!“»[١]

حدیثی دربارۀ احوال محمّد بن اسماعیل بن بَزیع

اقول: این روایت را مرحوم مامقانی در تنقیح المقال، در ضمن احوال محمّدبن اسماعیلبن بزیع آورده است. و نیز روایت دیگری را با سند متّصل بیان می‌کند از حسینبن خالد صیرفی: «قال: کنّا عند الرّضا علیهالسّلام و نحن جماعة، فذکر محمّدبن إسماعیلبن بزیع، فقال: ”وددتُ أنَّ فیکم مثلَه.“»[٢]و[٣]

[١]. منتهی المقال، ج ٥، ص ٣٦٨.

[٢]. همان، ص ٣٦٩.

[٣]. جنگ ٧، ص ٥٧١.