مطلع انوار

التّابعیُّ من صحِب صحابیًّا

حاکم، تابعین را به پانزده صنف تقسیم نموده است

معانی مختلف برای صحابی رسول اکرم صلّی الله علیه و آله بودن

اختلف المؤلّفون فی تصنیف الصّحابة إلی طبقاتٍ

توضیحی پیرامون بعضی کتب رجالی

أصول کتب رجال

گناه محدّثین کوفه تشیّع آنهاست، با اعتراف عامّه به صدق خدمتشان

عِظَم أبیإسحاق و الأَعمَش و منصور و زُبَید الیامیّ و غیرِهم من الکوفیّین

مخبتین أربعه بُرَید بن معاویه عِجلیّ، ابوبصیر لَیث بن البُختَریّ، محمّد بن مسلم، زُراره

«قطبالدّین» بر پنج نفر اطلاق میشود سه نفر از خاصّه، و دو نفر ازعامّهاند

سه نفر حواریّ حضرت سجّاد سعید بن مُسیِّب، قاسم بن محمّد بن أبیبکر، أبوخالد کابُلی

الف رجال

إبراهیم بن سَعد بن الطّیّب، أبوإسحاق الرّفاعیّ

در تشییع جنازۀ أبوإسحاق رفاعیّ شیعۀ خالص، فقط دو نفر شرکت کردند

إبراهیم بن علیّ بن سَلِمة بن هَرِمة الحجازیّ المدنیّ، المعروف بابن هرمة قُرَشیّ

وی از أعاظم شعرای اهلبیت در عهد دوانیقی بوده است

إبراهیم بن محمّد بن أبییحیی، أبوإسحاق، مولی أسلم مدنیّ

وی از أعلام شیعه بوده است

إبراهیم نَخَعی

أُبَیّ بن کَعب

أحمد بن حسین، علیّ الشافعیّ الخسروجردی، المعروف بالبیهقی

أحمد بن عبدالله بن سلیمان التّنوخی، المعروف بأبوالعلاء المَعَری

ابوالعلاء مُعَری شیعه بوده است و دارای ایمان و مستجاب الدّعوة

أبیاتی از مُعَری که دلالت بر کمال توحید، حُسن توکّل، مقامات عالیه، و زهد او دارد

أشعار بلند پایۀ ابوالعلاء مُعری در تشیّع او

أحمد بن عقدة، أبوالعبّاس

أحمد بن عقده شیعه بوده است

احمد بن محمّد البرقی

أحمد بن محمّد، المعروف بابنمسکویه

ابنمسکویه در جمیع فنون و علوم، مقام اوّل را حائز بوده است

ابنمسکویه در محلّۀ خواجوی اصفهان مدفون است

ابنمسکویه، مصنّف

أحمد بن موسی من آل محمّد الطّاووسی

إسماعیل بن أبیالحسن عَبّاد بن عبّاس، المعروف بصاحب بن عَبّاد

إسماعیل بن عبدالرّحمن الکوفی، المعروف بالسُدِّی الکبیر

او مفسّری معروف و از شیعیان بوده است

سُدِّی کبیر شیعه؛ سُدّی صغیر سُنّی؛ سُدّی فزاری شیعه ولی مفسّر نبودهاست

أعمش و شریک بن عبدالله نخعی کوفی شیعۀ بزرگوار

امرؤالقیس بن عَدیّ الکلبیّ

اُویس قرنی

جابر بن یزید جُعفی

جعفر بن أبیطالب

جعفر بن أحمد القمّی، أبومحمّد

هو کان من عظماء أعیان الطّائفة

جلال الدّین سیوطی

عدول سیوطی از مذهب شافعی به امامی

حارث بن عبدالله هَمْدانی، رحمة الله علیه

حبّان بن قیس المُضَریّ، النابغة الجُعدی

وی در ولایت قوی بود

حَسّان بن ثابت

وی مردی جَبان و ترسو بود

حسن بن حسن

روایت مجعوله از عامّه از لسان حسن بن حسن بن علیّ بن أبیطالب درباره «من کنت مولاه فعلیّ مولاه»

الحسن بن الفضل بن الحسن، أبومنصور الطّبرسی

تحقیقی راجع به کلمۀ طَبَرْسیّ و طَبْرِسیّ

محلّ اقامت و موطن افرادی که به طَبَرْسیّ معروف شدهاند

الحسن بن علیّ بن الحسین بن شُعبة الحرّانی، المعروف بابن شعبة حرّانی

هو صاحب تحف العقول، ممّا لم یسمح الزّمان بمثله

حسن بن محمّد بن الحسن القمّی

وی صاحب

حسن بن محمّد بن شرفشاه حسینی، سیّد رکنالدِّین

وی مصنّف

حسن بن هانی، أبونُواس

تشیّع و شعر راقی او

حسن بن یوسف بن مطهّر، علاّمه حلّی

وی از مشایخ در جمیع علوم بوده است

الحسین بن روح النَّوبختی، أبوالقاسم

وی از آل نوبخت، أفضل و أعلم و أزهد اهل زمان و صاحب الأسرار و العلوم و الکرامات بود

الحسین، السیّد أبوالرّضا ضیاءالدّین الرّاوندی

خلیل بن احمد فراهیدی

وی از اصحاب حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام بوده است

خلیل کتابی در إمامت نوشته است، و محمّد بن جعفر مراغیّ إمامی بر آن استدراک نوشته است

خلیل میگوید «علّت تفرّدِ امیرالمؤمنین علیهالسّلام، افضلیّت و اعلمیّت و ازهدیّت اوست؛ و النّاس إلی أشباههم أمیَل»

تشیّع الخلیل بن أحمد

دِعبِل خُزاعی

ولایت و أشعار بلند پایۀ او

دِعبل وصیّت نمود أشعارِ مدارس آیات را در لَحْد او گذارند

ربیع بن خُثَیم

زُرارَة

راجع به تعییب زراره مصلحةً

زید بن حسن

مرگ او و تشییع عبدالله بن حسن

زید بن صوحان

زید بن علی بن حسین علیهماالسّلام، شهید آل محمّد

أشعار حِمّانی فرزند زید شهید در قرن سوّم

قتل زید بن علی بن الحسین علیهماالسّلام به دست ابنهُبَیرَة، در زمان هِشام بن عبدالملک

سالم، مولی أبیحُذَیفة

محمّد بن عبدالرّحمن البغدادی، معروف به ابنالقُرَیعة القاضی

سعید بن جُبَیر

ارسال عبدالملک، خالد بن عبدالله قَسْری را به مکّه برای دستگیری سعید بن جُبَیر

دستگیری سعید و ارسال او مغلولاً، نزد حجّاج بن یوسف به عراق

آوردن سعید بن جبیر را به نزد حجّاج و سؤالات عدیده از او

از عهده برنیامدن حجّاج از جوابهای سعید بن جبیر؛ و دستور قتل او

قتل سعید بن جبیر بعد از نماز و قرائت آیاتی از قرآن مجید

سُفیان بن مُصعَب عبدی

وی از اعاظم شعرای اهل البیت بوده و حضرت صادق به او تأکید داشتند

سلمان فارسی

آمدن امیرالمؤمنین با طیّ الأرض به مدائن

أحوال سلمانَ الفارسیّ و جَزَعه عند الموت من أساور حَولَه، و حَولُه إجّانةٌ وجَفْنةٌ و مِطهَرةٌ

مقامات سلمان فارسی

مقام سلمان فارسی و روایات در حقّ او

طول عمر سلمان فارسی

سلیمان بن جعفر و روایت وارده دربارۀ او

سلیمان بن صُرَد خُزاعی

سیحان بن صوحان

شریک بن عبدالله نخعیّ کوفی، شیعۀ بزرگوار

صاحب بن عبّاد

صَعصعة بن صوحان

طاووس بن کیسان

طاووس بن کیسان و صعصعه و أصبَغ و عطیّه و أعمش از شیعیان بودهاند

طلحة بن عُبیدالله

ازدواج طلحة بن عبیدالله با حَمنة

عَبّاد بن یعقوب رَواجِنی

او از شیعیان خلّص بوده است

عبدالسّلام بن رغبان، دیک الجنّ الحِمصی

أشعار راقی وی جاءُوا برأسک یا ابن بنت محمّد!

عبدالله المحض بن الحسن المثنی

بزرگواری عبدالله مَحض و دو پسرش محمّد صاحب نفس زکیّه و ابراهیم قتیل باخَمْری

عبدالرّحمن بن صالح الأزْدی

او از شیعیان خلّص بوده است

عبدالرزّاق بن هَمّام بن نافع حِمیَری صنعانی

وی صاحب المُصنَّف و از اکابر شیعه بوده است

عبدالعظیم بن عبدالله الحسنی

راجع به عرضه داشتن عبدالعظیم، ایمان خود را به امام هادی علیهماالسّلام

عبدالله أفندی

المولی عبدالله أفندی آیةٌ فی علم الفهارس و الرّجال

عبدالله بن أبییعفور

عبدالله بن جَحْش

در یک قبر دفن شدن عبدالله بن جحش و حمزه عمّ رسول خدا

عبدالله بن جعفر بن محمّد بن علی، ملقّب به أفطح

وی بعد از حضرت اسماعیل، أکبر اولاد حضرت صادق علیهالسّلام بوده؛ ولی از آن حضرت انحراف داشته است

عبدالله بن سلام

عبدالله بن لَهیعة

او از شیعیان خلّص بوده است

عبدالله بن مَیمون القَدّاح

عبیدالله بن عبدالله، أبوأحمد

طاهر ذوالیمینین و حفید او عبیدالله بن عبدالله از أعلام تشیّع بودهاند

عثمان بن جِنّی، المعروف بابنجنّی

وی از شیعیان بوده است

عثمان بن سعید العَمرَوِی

وی از نوّاب أربعه و از اولاد عمّار بن یاسر بوده است

عثمان بن خطّاب، ابوالدّنیا

علاءالدّین کندی

وی شیعی بوده است

علیّ بن الحسین المسعودیّ

نصّ علمای أعلام بر تشیّع مسعودی، صاحب مروج الذّهب

نصّ بر تشیّع وی بنا بهگفتۀ سیّد حسن صدر

تحقیقی در عدم تشیّع مسعودی، صاحب

علی بن العبّاس الرُّومیّ، المعروف بابن الرُّومیّ

علی بن حَمّاد عبدیّ

شاعر عاشق اهلبیت علیهمالسّلام در قرن چهارم

علی بن حَمّاد عَدَوِی عَبدی

علیّ بن محمّد التِّهامیّ

علیّ بن محمّد السُّمَیْریّ، أبوالحسن

علیّ بن محمّد، المعروف بالشّریف ابوالحسن الحِمّانیّ

شعر راقی او لقد فاخَرَتنا من قُرَیشٍ عِصابةٌ

علیّ بن محمّد، أوحد الدّین الأنوریّ الشّاعر

علیّبن أبیحمزة بَطائنی

عمار بن یاسر

قاتل عمار بن یاسر

عمر بن عبدالعزیز

عمر بن علیّ بن الحسین بن علیّ علیهمالسّلام

روایت دربارۀ انحراف عقیدتی عُمَر بن علیّ بن الحسین

عَمرُو بن حُجر الکندی (المعروف بِامرؤ القیس)

عَمرو بن حَمِق الخُزاعیّ

معاویه با وجود عهد و پیمان و امان به او، وی را کشت

عمرو بن عبدالله، أبوإسحاق سَبیعی هَمْدانی

فردوسی

درباره تشیّع فردوسی

فَرَزدَق و قصیده او

الفضل بن الحسن بن الفضل، المعروف بالشّیخ الطَّبَرْسی،ّ أمینالدّین أبوعلیّ

الفضل بن دُکَین

الفضل بن شاذان

فِطر بن خلیفة

قاسم بن محمّد بن ابیبکر

درجۀ قرابت وی

أقوال العلماء فیه

ام فروه بنت قاسم بن محمد بن أبیبکر

لوط بن یحیی، المعروف بأبیمِخنَف

وی از اعاظم اصحاب امیرالمؤمنین بوده است

مالک بن إسماعیل بن زیاد، أبوغَسّان

مَجدالدّین بن جمیل جُبّایی

غدیریّۀ ابنجمیل، و نجات او از حبس بعد از 20 سال به برکت مدیحۀ امیرالمؤمنین علیهالسّلام

محمّد بن ادریس، شافعی

قیام شافعی در یَمَن و دعوت به عبدالله مَحْض و علویّین، و احضار کردن هارون او را مغلولاً

جوابهای شافعی به هارون و مراجعت وی به مکّۀ مکرّمه

حبّ اهلبیت و علوّ همّت شافعیّ

هجرت شافعی به مصر و توطّن و فوت وی در قاهره

رسولالله به مجرّد شهادتین، خون و مال و عِرض و ناموس را محترم میشمردند

زنا فقط به إقرار و بیّنه ثابت میشود، با وجود علم حاکم ثابت نمیشود

شافعی، استحسان را رد میکند

سیّد محمّد أقساسی

آمدن امیرالمؤمنین با طیّ الأرض به مدائن

محمّد الطوسیّ، المعروف بخواجه نصیرالدّین الطوسیّ

او کسی است که میر سیّد شریف جرجانی افتخار شاگردیاش را دارد

محمّد بن أبیعُمَیر

محمّد بن أحمد بن حَمْدان، المعروف بالخَبّاز البَلَدیّ

وی اُمّی بود و در شعر مقامی عالی داشت

أشعار خبّاز بَلَدی در مدح اهل البیت علیهمالسّلام

محمّد بن أحمد بن محمّد، المعروف بابنطَباطبا

صاحب الأبیات المشهورة فی حسن التّعلیل «یا من حَکَی الماءُ فَرطَ رِقَّته!»

محمّد بن أحمد مَرزبانیّ، المعروف بالحَرّانیّ

وی از أعاظم شیعه بوده است

محمّد بن أحمد، أبونصر فارابی، معلّم ثانی

وی از اعاظم شیعه بودهاست

تحصیل علوم و جدّیت فارابی در علوم و زهد او تا هنگام مرگ

محمّد بن إسحاق المطلبیّ

وی اوّلین مُصنّف در مغازی، و شیعه بوده است

محمّد بن الحسن بن علیّ، المعروف بالشّیخ الطوسیّ

محمّد بن الحسن، نجمالأئمّة، الرّضیّ الأسترآبادیّ الغَرَویّ

وی صاحب شرح رضی بر کافیۀ ابنحاجب، و از أعلام شیعه بوده است

نجمالأئمّه رضی، شارح کافیه در نحو و شارح شافیه در صرف بوده است

محمّد بن الحسین الموسوی، أبوالحسن، المعروف بالسیّد الشّریف الرضیّ

محمّد بن محمّد البُوَیهیّ، المعروف بقطبالدّین الرازیّ البُوَیهیّ

وی شارح مفتاح سکّاکی و کتاب

محمّد بن حسین، معروف به شیخ بهائی

عجائب و غرائب نقل شده از شیخ بهائی

اجتماع سیّد ماجد بحرانی با شیخ بهائی، و جاری ساختن شیخ از تسبیح آب را، و سؤال از سیّد

رؤیای قاضی عزّالدین محمّد بعضی از ائمّه و دلالت او را به کتاب مفتاح الفلاح شیخ بهائی

محمّد بن خازم

محمّد بن عبدالله الحافظ المعروف بامام الحاکم أبیعبدالله النَّیسابوریّ

وی در نزد صاحب تأسیس الشّیعة، شیعه بوده است

حاکم نیشابوری از أعلام بوده است و در سَبّ معاویه متظاهِر

استناد صاحب المراجعات به متون حاکم برای اثبات تشیّع وی

محمّد بن عُبَیدالله، أبورافِع

محمّد بن عثمان بن سعید العَمرَوِی، أبوجعفر

وی از أولاد عمّار بن یاسر بوده و لوح قبر خود را از ساج با آیات قرآن تهیّه کرد

محمّد بن علی، المعروف بابنشَهرآشوب

وی از اعلام شیعه در عصر مقتفی بوده است

ابنشهرآشوب فی الشّیعة کالخطیب البغدادیّ فی السنّة

محمّد بن عمر، المعروف بأبیعبدالله الواقِدِیّ

محمّد بن عُمران المرزبانی الکاتب

وی شیعه بوده است و سراینده أبیات «إذا رُمتَ مِن لَیلی عَلی البُعدِ نَظرَةً»

محمّد بن محمود الآمُلیّ، المولی شمسالدّین

محمّد بن مسلم بن رِباح

محمّد بن مسلم طائِفیّ

وی از اعاظم شیعه بوده است

محمّد بن مُکَرَّم

وی صاحب لسان العرب، و بنابر عبارت خود در مادّۀ وَصِیّ، شیعه بوده است

محمّد بن وُهَیْب

تشیّع او و طاووس و أعمش و یحیی بن یَعْمُر

محمّد بن هانی أندلسیّ، المعروف بالمغربی

وی از أعاظم شعراء شیعه بوده است

محمّد بن یحیی بن البِطرِیق

ابن بطْریق و بیت او در حِلّه جمیعاً شیعه بودهاند

محمّدبن اسماعیلبن بَزیع

روایت امام رضا علیهالسّلام در شرایط اشتغال در ابواب ظلمه

حدیثی دربارۀ احوال محمّد بن اسماعیل بن بَزیع

محمدعلی سبط

در نسب آیةالله آقای سیّد محمّدعلی سِبط

معاویة بن عَمّار الدُّهْنیّ

وی از اعاظم شیعه بوده است

معروف بن خَرَّبوذ الکَرخیّ

وی از اعاظم شیعه بوده است

منصور بن مُعتَمِر

وی با رفقایش از اهل کوفه أعمَش و أبواسحاق و زُبَید الیامی، از اعاظم شیعه بودند

موسی بن قَیْس حَضرَمِیّ

وی از شیعیان بوده است

موسی مبرقع

در احوالات امام علی النقی علیهالسّلام و برادرشان موسی مُبَرقَع

نصر بن أحمد بصریّ، خُبْز أُرُزِیِّ

وی در تشیّع و شعر، عالی بود

مُداعبة ابن لَنْکَک با نصر بن أحمد در دکّان خبّازی برنجی او و پاسخ او به شعر

نُعمانُ بنُ أبیعبدالله محمّد بن منصور، أبوحنیفة

استبصار و تشرّف وی به مذهب حقّه امامی

وی صاحب دعائم الإسلام و کتب دیگر، شیعه بوده است

راجع به اعتبار کتاب

نُعمان بن ثابت، ابوحنیفه

شِقاء الحنفیّ وصل إلی حدٍّ جعل علم الأحکام أفضلَ من علم القرآنِ و التّفسیر

فَسَّر آیة الحکمَة بعلم الفقهِ و الأحکام زورًا

جاءَ بمناقبَ لأبیحنیفة، تضحک بها الثّکلی

روایات مجعوله دربارۀ أبیحنیفه، شواهد کذب در آنها مبیّن است

ما قالوا و أکثروا فی مناقب أبیحنیفة، البراهین الساطعة قائمة علی رکاکته

صاحب الدرّ المختار کان یأتی بمناقب أبیحنیفة، و هی ضعیفة

إذا نظرت فی کتاب الأصل لمحمّد بن الحسن تلمیذ أبیحنیفة، عرفت مواقع سقوط أبیحنیفة فی فتاواه

قال صبیٌّ لأبیحنیفة احذَر أنتَ السُّقوطَ؛ فإنَّ سقوط العالِم سقوطُ العالَم!

شکستن بهلول سر ابوحنیفه را با کلوخ

واصل بن عطاء، أبوحذیفة المعتزلیّ

جَهم بن صفوان قائل به تعطیل ربّ، و در برابرش مقاتل بن سلیمان قائل به جسمیّت خدا شد

وَرّام بن أبیالفوراس

وی از اولاد مالک اشتر و جدّ مادری سیّد بن طاووس میباشد

هانی بن عروة

دربارۀ هانی بن عروه و قیس بن مصهر صیداوی

هِشام بن عمّار

وی از شیعیان بوده است

یحیی بن زَید الشّهیدین

یحیی بن عمر

در قتل یحیی بن عمر بن یحیی بن الحسین بن زید بن علیّ

یزید بن ابیزیاد

یزید بن ابیزیاد از شیعیان بوده است

یزید بن معاویة، علیه الهاویة

اشعار کفریّۀ یزید بن معاویه، علیه الهاویه

راجع به کفر یزید بن معاویه

ب نساء

أُمامَة بنت أبیالعاص بن الرّبیع

سَفّانة بنت حاتم الطائیّ

قضیّة بنت حاتم الطیّ، و کمالها و شرفها و جمالها و بلاغتها و إسارتها بید المسلمین ثمّ فَکُّها

فاطمة بنت الحسین

نَسیبة، اُمّعُمارة بنتُ کعببن عَمرو الأنصاریّة

وَرَقَة بنت عبدالله بن الحارث

وی جامع قرآن بود و شهید شد

ابناثیر

تحقیقی راجع به ابناثیر

ابنالرُّومیّ

ابنالقُرَیعة القاضی

ابنجنّی

ابنشعبة حرّانی

ابنشَهرآشوب

ابنطَباطبا

ابنمسکویه

ابن هرمة قُرَشیّ

أبوإسحاق الرّفاعیّ

أبوإسحاق سَبیعی هَمْدانی

أبوإسحاق، مولی أسلم مدنیّ

أبوالأسود الدُّؤَلی

اشعار أبوالأسود الدُّؤَلی حین بلغَه قتل أمیرالمؤمنین علیهالسّلام «ألا أبلغ معاویة بن حربٍ»

ارسال معاویه حلوای مزعفر برای أبوالأسود؛ و سرودن دختر او این ابیات را «أ بالشّهد المزعفر یابن حرب»

شرح و ترجمه و نسب أبوالأسود دؤَلی که اسمش ظالم بن عمرو بوده است

رکن الدّین علیّ بن أبیبکر گفته است «أبوالأسود معلّم حسنین علیهماالسّلام بوده است» و سیّد حسن صدر بدین کلام اشکال دارد

کیفیّت تعلیم امیرالمؤمنین علیهالسّلام علم نحو را به أبیالأسود دُؤلی

أبوالأسود از تعلیم علم نحو به مردم بخل میورزید تا وقتی که دید قاری قرآن غلط میخواند، آنوقت قرآن را إعراب گذارد

أوّل من وضع النّحو أبوالأسود، و أخذ عنه واحدٌ بعد واحدٍ إلی أن انتهی إلی الخلیل إلی أن انتهی إلی سیبَوَیْه

أبوالأسود علم نحو را در أوراقی جمع کرد و به امیرالمؤمنین علیهالسّلام نشان داد و حضرت تصحیح فرمود

ابوالحسن اشعری

آراء أشاعره و معتزله و بعضی از قصص صادره از جُهَلاء

ابوالحسن الحِمّانیّ

أبوالحسن السُّمَیْریّ

أبوالحسن، المعروف بالسیّد الشّریف الرضی

ابوالدّنیا

أبوالعبّاس، أحمد بن عقدة

أبوالعلاء المَعَری

أبوالقاسم

أبوبکر خوارَزمی

وی از أکابر علمای شیعه در علم لغت و شعر و أدب و حسن قریحه بوده است

أبوبکر خوارزمی را که به جهت تشیّعش رافضی میگفتهاند، از أرکان علم أدب و لغت به شمار میرود

رسالۀ ابوبکر خوارزمی به شیعیان نیشابور در مصائب وارده بر آنها در طول تاریخ

أبوجعفر العَمرَوِی

أبوحذیفة المعتزلیّ

أبوحنیفة

أبوحنیفة

برای کلام حقّ، أبوذرّ در ربذة جان داد غریباً طریداً وحیداً فریداً

أبورافِع

ابوطالب علیهالسّلام

مطالبی از محمّد قزوینی دربارۀ ایمان حضرت ابوطالب

دشمنی سلاطین صفوی با جامی

أبوعبدالله جَدَلِی از رؤسای شیعه

شیعیانی که در طفّ و فخّ و سایر وقایع تلف شدهاند

أبوعلیّ الطبرسی

أبوغَسّان

أبومحمّد القمّی

أبومنصور الطبرسی

أبونصر فارابی، معلّم ثانی

أبونُواس

أبوهُرَیرة

ابوهُریره در خانههای مدینه دور میزد و گدایی مینمود

مضیره گوشتی است که با ماست یا بهتر از آن با شیر طبخ میکنند، و از ادویهجات معطّره بر آن میریزند

مصادرۀ عمر، اموال ابوهریره را پس از ولایت بحرین

کلٌّ مُیسَّرٌ لما خُلق له

عمَر، بزرگان از صحابه را به مأموریّت نمیفرستاد

سیرة حُذَیفة بن الیَمان

تحدیث ابوهریره از عبدالله بن سلام

ابوهریره با جعل روایات دروغین، ما را در مقابل علم و امّتها سرافکندهمیکند

کَعبالأحبار، مردِ مزوّر یهودی، ابوهریره را آلت دست کرده است

إذا سمعتم بالطّاعون بأرضٍ فلا تدخلوها!

بسیاری از عامّه و اهل تسنّن چه از قدیم و چه از جدید، روایات ابوهریره را قبول ندارند

ابوهریره قرآن را نمیدانست چون اُمّی بود، ولی بسیاری از صحابه که اُمّی بودند قرآن را میدانستند

ابوهریره علاوه بر جعل روایت به نفع عثمان و معاویه، جعل روایت در تنقیص منزلت امیرالمؤمنین علیهالسّلام میکرد

عُبادة بن صامت در شام بر علیه معاویه قیام کرد، معاویه ابوهریره را واسطه نمود و او محکوم شد

احادیث مجعولۀ ابیهریره، مخالف قوانین عقل و علوم طبیعی و سنّتِ تکوین

احادیث صحیحه از رسولالله، اثر واضح در قلب دارد، و شاهدی از کتاب خدا برای آنها است

قال علیّ علیهالسّلام «إنّ أکذبَ النّاس علی رسولالله لأبوهریرةالدَّوسی!»

فی موت أبیهریرة کان مروان أمامَ الجنازة، و صلّی علیه الولید

حیث اشتبهت مراسیل أبیهریرة بمسانیده، سقط الجمیع؛ عملًا بالشّبهةالمحصورة

شواهد علمیّة تاریخیّة علی کذبِ و اختلاقِ أبیهریرة فی أحادیثه

اختلاق أبیهریرة روایاتٍ تدنوه الإمارةَ الجائرة

جلُّ الصّحابة الکِبار و التّابعین و علمائهم، رفضوا روایات أبیهریرة و اتَّهموه

أبوجعفر الإسکافی «أبوهریرة مدخولٌ عند شیوخنا، غیرُ مرضیّ الرّوایة»

قال علیّ علیهالسّلام «لأُخالفنّ أباهریرة»

و أیمُ الله! لا ینقضی عجبی من البخاری و مسلم و أحمد و غیرهم، کیف ینقادون انقیادَ الأکمَه الأبلَه إلی ما یشاء أبوهریرة!

شیخ المَضیرة «اللَهمّ ارزقنی ضِرْسًا طَحونًا و معدةً هَضومًا و دُبُرًا نثورًا!»

أبوهریرة تبوّء من مقعدة، و سَمُرة أسرف الإسراف الفظیع فی دماء المسلمین

کلام ابوالزّعیزعة کاتب مروان، در قوّت حافظۀ ابوهریره مدسوس است

مقدار روایت ابوهریره از مسند احمد حنبل، و مسند بقیّ بن مخلّد، و صحیحَین مسلم و بخاری

کلام عمر و کعبالأحبار و شافعی دربارۀ روایات وارده از ابوهریره

نَظّام از متقدّمین، و جولد تسیهر و شبرنجر و سیّد عبدالحسین سیّد شرفالدّین عاملی، ابوهریره را خائن و کذّاب میدانند

شرفالدّین عاملی و شیخمحمود أبورَیّة مصری، ابوهریره را کاملاً استیضاح مینمایند

ابوهریره در وقت دفن امام حسن علیهالسّلام به مروان بن حکم پرخاشمینماید

بنیأمیّه، ابوهریره را استعباد کرده بودند؛ وی چشم و گوش و دل و جوارح خود را در راه رضای آنان صرف مینمود

قول إسکافی معاویه برای کسانی که روایت بر علیه علویّین و بر له اُمویّین وضع میکردهاند، جایزه مقرّر میدارد

إسکافی معتزلی بوده، و مخاصمت و منازعت میان معتزله و اهل حدیث از اواخر قرن اوّل جاری بوده است

إسکافی، از أعاظم علمای معتزلی و قولش مقبول است، و ردّ عَجّاج بر او بلاوجه میباشد

قول عَجّاج در دفاع از معاویه ـعلیه الهاویةـ بلاوجه میباشد

ایرادهای سیّد شرفالدّین و ابوریّه بر معاویه و ابوهریره همگی صحیح میباشد، و کلام عجّاج بدون دلیل است

أبیعبدالله الواقِدِی

أبیمِخنَف

امرؤ القیس

أوحد الدّین الأنوریّ الشّاعر

البیهقی

الحافظ، الحاکم النَّیسابوریّ

خَبّاز البَلَدیّ

خُبْز أُرُزِیِّ

خواجه نصیرالدّین الطوسیّ

الرّضیّ الأسترآبادیّ الغَرَویّ

السُدِّی الکبیر

السیّد أبوالرّضا ضیاءالدّین الرّاوندی

سیّد رکنالدِّین

صاحب بن عبّاد

عَضُدالدّولۀ دَیلمی

وی از اکابر علمای تشیّع بوده است

قطبالدّین الرازیّ البُوَیهیّ

الکاتب المرزبانی

النابغة الجُعدی

فصل سوّم مطالب متنوّع رجالی

یکصد تن از أعاظم شیعه که از مشایخ روات اهل سُنّتاند

حرف الهمزة

حرف التّاء

حرف الثّاء

حرف الجیم

حرف الحاء

حرف الخاء

حرف الدّال

حرف الزّاء

حرف السّین

حرف الشِّین

حرف الصّاد

حرف الطّاء

حرف الظّاء

حرف العین

حرف الفاء

حرف المیم

حرف النّون

حرف الهاء

حرف الواو

حرف الیاء

صاحبان رأی و کید در عرب

سنۀ وفات چند تن از بزرگان و محدّّثین

شدَّة أحوال أصحاب الصُّفَّة و وَعْدُهم الرّسول بِجِفانٍ بعده

لزوم جمعآوری قرآن پس از شهادت بسیاری از قرّاء

نوشتۀ سنگ قبرهایی در قمصر کاشان

أسامی دوازده امام شیعه که در ضمن أصحاب رسول خدا و ائمّۀ فقه سنّت بر دیوارهای صحن مدینه نوشته شده است

أسامی دوازده امام شیعه که بر دیوارهای صحن مدینه نوشته شده است

آدرس شرحی مبسوط در احوال عرفای تبریز

تتلمذ خواجه نصیر و علی بن طاووس و کمال الدین میثم نزد ابوالسعادات اصفهانی

حدیث «إنّ الله تعالی یَبعث لهذه الأُمّة علی رأس کلّ مائة سنةٍ مَن یُجدّد لهادینها»

رجال هجدهگانه مورد وثوق شیعۀ امامیه

بخاری، أشعث بن قیس کافر و مرتد را صحیح میشمرد و به حدیث او احتجاج مینماید

دربارۀ کتاب

جایگاه کتاب

دربارۀ کتاب

دربارۀ کتاب

دربارۀ کتاب

دربارۀ کتاب

دربارۀ کتاب

تعداد اصحاب پیامبر اکرم و برخی اوصاف آنها

نسخ ششگانۀ مروی از حضرت صادق علیهالسّلام

نام بعضی از کتب اهل سنّت و مؤلّف آنها

کتابهای مرحوم آیةالله شعرانی (ره)

کتابهای یحیی بن بطریق

مؤلّفات سیّد بن طاووس

دربارۀ کتاب سُمُوّ المعنی فی سُمُوّ الذّات

کلام آقا شیخ آقابزرگ طهرانی (ره) دربارۀ سند صحیفۀ سجّادیّة

اسامی بعضی از کتب فقهیّه

کتب کلامی مهمّ عامّه

کتاب تذکرۀ میخانه

راجع به صحّت انتساب کتاب سرّالعالَمین به غزالی

راجع به کتاب أغانی

الف پیشگیری و درمان

درمانی برای رفع بیماری کلیه

موارد مفید و مضرّ برای اگزما و فشارِ خون

درمان زخم معده

علائم فشار خون

داروی فشار خون

ترمیم شکستگی استخوان

رفع گرفتگی بینی

رفع زکام و گرفتگی سر و صداع

درمان چربی خون و فشار خون و نقرس (اسید اوریک خون)

دستور غذایی برای اشخاص ضعیف و کمخون

داروی یرقان برای طفل نوزاد

علاج زخم و جراحتِ درون بدن

نسخۀ حاجآقا اللهیاری برای افراد کهنسال

بعضی از دستورات کیمیاوی از آیةالله انصاری همدانی رضوان الله علیه

ب خواص و فوائد

راجع به خواصّ گندمِ جوانهزده

فایدۀ مصطکی و شونیز (سیاهدانه)

فایدۀ خوردن سیب

فایدۀ خوردن گوشت

ج فقهی، روایی حکمی

ترکِ خوردن حیوانی در أخبار

الأمراض تتولّد من ستّة أشیاء

فی حکم تشریح بدن المُسلم، فی علم الطبّ

ارجاع دادن پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله بیماران را به طبیب

نوک انگشتان، بهترین راهِ جذب خوراکیهاست

آرامش ضربان قلب در شب و هنگام خواب

راجع به مطالعه و نوشتن قبل از غروب

چیزهایی که نورِ چشم را کم میکند

از کتاب درمان رایگان با ورزش پروفسور نبوی

موادّ پپسیکولای خارجی، حاوی آنزیم لوزالمعدۀ خوک است

طریق تهیّۀ ماءالشّعیر

نظر ابوعلی سینا در خلاصه و عصارۀ علم طب

استحباب مضمضه و استنشاق

امور اساسی در محافظت از صحّت ابدان

فوائد وجود مگس از روزنامۀ صحّت

روایتی در باب حجامت

راجع به اشعۀ مادون قرمز و اشعۀ ماوراء بنفش

راجع به اسیدها و بازها

اثر سوء خیالات و مقالات هرزه

کلام اینشتین و بعض الحکماء در مضرّات مطالعۀ زیاد

اعضای چهره و صورت به عربی

اطّلاع بر مذاهب و تاریخ و آگاهی بر انساب

وزیر نادرشاه وحکایت کشک و بادمجان

قصص و حکایات جُهَلاء

قصص و حکایات أذکیاء

نوادر جوابهای عقیل به معاویه

جوابهای دندانشکن ابنعبّاس به عائشه پس از فراغ از وقعۀ جَمَل

جوابهای دندانشکن صَعصَعَه و أحنف به معاویه در شام

جواب جاریة بن قدامه به معاویه

جوابهای قاطع مسلم بن عقیل علیهالسّلام به ابنزیاد

جوابهای قاطع مؤمن الطّاق به أبوحنیفة

جواب مؤمن الطّاق در نزاع امیرالمؤمنین علیهالسّلام و عبّاس در میراث

قَصَصٌ و روایاتٌ مُهمّة

التّحصیل بین تعطیلین غیر مستحب

سخن گفتن بیجا در محضر استاد

زیاد شدن رزق و روزی بهواسطه تأهّل

در مذهب ابنأبیالحدید

سخن زنی بینا با همسر نابینایش

صحبت ناپلئون اوّل با حکیمباشی خود دربارۀ اینکه از هر نفر چند اولاد به عمل میآید

دُرٌّ لطیف من ابنحجر علَی العَینیّ

کلامی از آیةالله شبیری

راجع به تغییر سال هجری قمری به هجری شمسی در مجلس شورای ملّی

وصیّتنامۀ رهبر انقلاب اسلامی ایران، حضرت آیةالله خمینی، تغمّدهاللهبرحمته

رحلت آیةالله العظمی حاج سیّد محمّد رضا گلپایگانی، رضوان الله علیه

تاریخ ارتحال مرحوم حاج سیّد مرتضی کشمیری

حدّ قرون وسطی

تعریف شهر بابل

تطابق روز چهارم رجب و روز عید فطر و روز عید قربان

تاریخ ساخت جامع الأزهر

توطئه استعمار در تغییر لغات عربی در ادبیّات فارسی به لغات خارجی

عجائب و غرائب بناء أهرام فراعنه در مصر

عجائب و غرائب خلقت فیل

موزۀ مصر و اشیاءِ موجوده در آن

ب لغزشها و اشتباهات

رفعُ اشتباهٍ من صاحب کتاب

اشتباهاتی از مرحوم سیّد حسن صدر در

گفتار صدر در تشیّع حاکم صاحب

اشتباه از

رَفعُ اشتباه من

اشتباه واضح شهید ثانی در مطلب ادبی و عربی در

نظریّۀ مرحوم علاّمه در مورد انقلاب روحی احمد امین مصری

نظریۀ حقیر در پیرامون گفتار آقای مشکینی راجع به بحث تکامل

طیّ المکان و طیّ الزّمان لهما أصلٌ صحیح، و إن أنکرهما شرفالدّین

تَهافُتی در گفتار صاحب

ج متنوّعات

بلوغ الأطفال و بلوغ الرجال

معنی شطح و طامات

علم آن است که با انسان باشد، نه آنکه در کتاب است

معنای أرَضین سبع و سماوات سبع

أفضل الأعمال أحمَزُها

مطالبی از مستطرفات سرائر

حروف ابجد

کلام شاطبی در طرز عمل به مکاشفات

شعری از شمس تبریزی

کلام یکی از حکما در کیفیّت توکّل بر خدا

اندازۀ قطع وزیری و رقعی

مقایسه میزان سختی آب شرب منزل مشهد و چشمه زشک و نوچاه

مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٠٧ - زید بن صوحان

أبی‌مسعود و هو عُقبة بن عمرو بن ثعلبة بن أُسیرة [بن عسیرة بن عطیّة بن جدارة بن عوف بن الحارث بن الخزرج]. فوَلَد زیدُ بن حسن محمّدًا ـهلک لا بقیّة لهـ و أُمّه أُمّ‌ولد، و حسنَ بن زید ـولِیَ المدینة لأبی‌جعفر المنصورـ و أُمّه أُمّ‌ولد، و نفیسةَ بنت زید ـتزوّجها الولید بن عبدالملک بن مروان فتُوُفّیت عندهـ و أُمّها لُبابة بنت عبدالله بن العبّاس بن عبدالمطّلب بن هاشم.

أخبرنا محمّد بن عمر قال: أخبرنا عبدالرّحمن بن أبی‌الموال قال: ”رأیتُ زید بن حسن یرکب فیأتی سوق الظَّهْر فیقف به؛ و رأیت النّاس ینظرون إلیه و یَعجَبون من عُظْم خلقه، و یقولون: جدّه رسولالله صلّی الله علیه [و آله] و سلَّم.“

قال محمّد بن عمر: ”و قد روی زید عن جابر بن عبدالله.“

أخبرنا محمّد بن عمر قال: أخبرنی عبدالله بن أبی‌عبیدة قال: ”ردفتُ أبی یومَ مات زید بن حسن، و مات ببَطْحاء ابن‌أزهر علی أمیال من المدینة، فحُمل إلی المدینة. فلمّا أوفینا علی رأس الثنیّة بین المنارتین، طُلع بزید بن حسن فی قبّة علی بعیر میّتًا، و عبدالله بن الحسن بن الحسن یمشی أمامَه قد حزم وسطَه بردائه لیس علی ظهره شیءٌ؛ فقال لی أبی: یا بُنیّ، انزِل و أمسک بالرکاب! فوالله لئن رکبتُ و عبدالله یمشی لا تَبُلّنی عنده بالّةٌ أبدًا!

فرکبت الحمار و نزل أبی فمشی، فما زال یمشی حتّی أدخل زیدًا داره ببنی‌حُدیلة، فَغُسل ثمّ أُخرج به علی السّریر إلی البقیع.“»[١]

زید بن صوحان

[رجوع شود به صعصعة بن صوحان.]

[١]. جنگ ٢٤، ص ٣٧٩.