آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٠ - اخبار وارده در اين باب
و در جاى خود نشانيد، و دم نزد تا من برخاستم.
امام ٧ خندهاى كرد و فرمود: اى هشام اين را كه بتو آموخت؟
گفتم: يا ابن رسول اللَّه بزبانم روان شد، فرمود: اى هشام بخدا اين در صحف ابراهيم و موسى ثبت است.
٢- در علل (ج ١ ص ١٠٣): بسندى از راوى كه شنيدم امام ششم ٧ ميفرمود: اى فلانى بدان كه دل در تن چون امام است در مردم كه فرمانبردن او واجب است بر آنان، نبينى كه همه اعضاء تن پاسبانان دلند و ترجمان اويند و از او گويند، دو گوش و دو چشم و بينى و دو دست و دو پا و فرج، چون دل آهنگ ديدن كند، هر دلدار دو چشم بگشايد و چون آهنگ شنيدن كند دو گوش بجنباند و سوراخشان را باز كند و بشنود، چون آهنگ بو كردن كند با بينى بو كشد و آن بو را بدل رساند، و چون آهنگ سخن كند زبان گشايد، چون آهنگ حركت كند پاها را گشايد، چون آهنگ دلخواه كند آلت مردى بجنبد و برخيزد، همه اينها خواست دل را اداء كنند و شايسته است كه امام هم چنين فرمانبرى شود.
٣- در توحيد و خصال (١١٢): بسندش از امام چهارم ٧ در حديثى طولانى ميفرمايد: هلا كه بنده را چهار چشم است بدو تا امر دين و دنيايش را بيند و بدو تا امر آخرتش را و چون خدا خير بندهاى را خواهد دو چشمى كه در دلش هست باز كند و بدانها غيب و امر آخرتش را بيند و اگر جز آن برايش خواهد دل را بدان چه دارد رها كند.
گويم: اخبار احوال دل و صلاح و فسادش را و احوال نفس و درجاتش را در نيكى و بدى در ابواب مكارم اخلاق كتاب كفر و ايمان آوردهام.
٤- در مناقب (ج ٤ ص ٣٥٣) از ابن شهراشوب در ضمن پاسخهاى امام رضا ٧ در حضور مأمون به ضباع بن نصر هندى و عمران صابى كه عمران پرسيد: ديده نورى با خود دارد يا روح است كه هر چيز را بيند؟ فرمود: ديده