٤. و بهذا الإسناد عن محمّد بن أحمد عن إبراهيم بن إسحاق عن عبد اللّه بن حمّاد [عبد اللّه بن سنان‌] عن أبي عبد اللّه ٧ قال ليس النّاصب من نصب لنا أهل البيت لأنّك لم تجد رجلا يقول أنا النّاصب [أبغض‌] محمّدا و آل محمّد و لكنّ النّاصب من نصب لكم و هو يعلم أنّكم تتوالونا و أنّكم من شيعتنا.

... امام صادق ٧ فرمودند: ناصبى كسى نيست كه با ما اهل بيت دشمنى كند. زيرا كسى نمى‌گويد من با محمّد و آل محمّد عليهم السّلام دشمن هستم بلكه ناصبى كسى است كه با شما دشمنى مى‌ورزد و مى‌داند شما دوستدار و پيرو و شيعه ما هستيد.

٥. و بهذا الإسناد عن عبد اللّه بن حمّاد عن عبد اللّه بن بكر عن حمران بن أعين عن أبي جعفر ٧ قال لو أنّ كلّ ملك خلقه اللّه عزّ و جلّ- و كلّ نبيّ بعثه اللّه و كلّ صدّيق و كلّ شهيد شفعوا في ناصب لنا أهل البيت أن يخرجه اللّه عزّ و جلّ من النّار ما أخرجه اللّه أبدا و اللّه عزّ و جلّ يقول في كتابه- ماكثين فيه أبدا.

... امام باقر ٧ فرمودند: اگر همه فرشتگانى را كه خداوند عزّ و جلّ آفريده و همه پيامبرانى را كه خداوند برانگيخته است. همه صديقين و همه شهدا، در مورد دشمن ما اهل بيت شفاعت نمايند كه خداوند عزّ و جلّ او را از جهنّم نجات دهد، خداوند هيچ‌گاه او را از جهنّم بيرون نخواهد آورد. خداوند عزّ و جلّ در قرآن مى‌فرمايد: هميشه در آن جهنّم بمانند.

شرح: آيه‌اى در قرآن بدين لفظ در رابطه با دوزخيان نيامده بلكه اين لفظ درباره بهشتيان است كه مى‌فرمايد: وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً[١] و ظاهرا يا اين است كه امام اقامت دائمى آنها در جهنم را به مانند اقامت دائمى بهشتيان در بهشت تشبيه كرده يا اينكه راوى اشتباه كرده و امام به مفهوم‌ وَ نادَوْا يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ‌[٢] از آيه سوره زخرف كه ويژه جهنميان است اشاره كرده است و إِنَّكُمْ ماكِثُونَ‌ را بايستى به عنوان شاهد مى‌آورده است.

در هرحال شفاعت و شفع يعنى جفت، خود شخص بايستى يك بال داشته باشد تا به واسطه شفاعت بال جفتى براى او آورده شود و بتواند پرواز نمود از جهنم خلاص شود. چنانچه خود تك بال را نداشته باشد شفاعت كه الصاق بال ثانى است نجات‌دهنده نيست. لذا دشمنان شيعيان و محبتين اهل خالدين فيه ابدا خواهند بود.

[١] - سوره كهف، آيه ٣.

[٢] - سوره زخرف، آيه ٧٧.