كند، احتمال اجابت آن بيشتر است؛ زيرا صلوات خود نوعى دعا و درخواست از خدا مبنى بر درود فرستادن بر محمد (ص) و خاندان اوست. لذا دور از بزرگوارى خداست كه درخواست اولى را (درود بر پيامبر و خاندان او) اجابت نمايد و دومى را اجابت نكند.

براى توضيح بيشتر مورد فوق، توجه به مفاد سؤال يكى از صحابه امام صادق و پاسخ آن حضرت كافى است. مردى از اصحاب امام صادق (ع) به ايشان عرض كرد: دو آيه در قرآن هست كه از مضمون آنها جستجو مى‌كنم ولى آنها را نمى‌يابم. حضرت فرمود: آن دو آيه كدام است؟ آن مرد گفت: يكى اين آيه است كه‌ «ادعونى استجب لكم» (سوره مومن، آيه ٦٠) يعنى دعا كنيد مرا تا مستجاب كنم و ما دعا مى كنيم ولى استجابت آن را نمى بينيم. حضرت فرمودند: آيا گمان مى كنى كه خدا خلف وعده كرده؟ آن مرد گفت: نه. حضرت فرمود: پس چيست؟ آن مرد گفت: نمى دانم. [احتمالًا آن مرد شرم كرده است از اينكه آنچه در دل دارد را به امام (ع) عرض كند و اين در واقع احتمالًا سؤال بسيارى از مردم است كه راستى چرا دعاهاى ما مستجاب نمى شود]. آن حضرت فرمود: من تو را آگاه مى كنم. هر كس اوامر خدا را اطاعت نمايد و از راه خودش [با آداب مخصوص‌] دعا كند خداوند اجابت مى‌فرمايد. آن مرد عرض كرد: راه خودش [آداب دعا] چيست؟ حضرت فرمود: ابتدا خدا را ستايش و تمجيد مى‌كنى و نعمتهاى او را به ياد آورده و خدا را سپاس مى‌گزارى، بعد بر محمد و آل‌