جسمى و روحى، داراى عواطف و احساسات و آمال خاصى مى‌شود. اضطراب آينده و شغل آتى خود را دارد. اضطراب سرنوشت بعدى خود و چگونگى تأمين نيازهاى خود را دارد. در معرض دوستان جديد قرار مى‌گيرد. مكاتب و تفكرات مختلف در دنيا را مى‌فهمد و در تشخيص حقايق و صحت و سقم آنها دچار ترديد مى‌شود. هر كس به او پند و نصيحت خاصى مى‌كند و گاهى اين نصايح با يكديگر منافات و تناقض دارند و خلاصه جوان با بحرانهاى متعددى و سؤالات و ابهامات زيادى مواجه مى‌شود. حل و هدايت اين مشكلات اولًا به عهده خود اوست با راهنمايى‌هاى والدين و معلمين و مربيان و ثانياً بر عهده كسانى است كه سمت و وظيفه هدايت و تربيت نسل جوان را دارند.

جوان در سنين خاص جوانى با تضاد وجدان و غريزه روبرو مى‌شود، غرايز او را به طرفى مى‌كشانند به ويژه با توجه به تحولات دوران بعد از بلوغ و از طرفى وجدان و غريزه مذهبى وى او را نهيب مى‌زند. جوان در دنياى صنعتى امروز با حاكميت ماشين و ماشينزم مواجه مى‌شود و با توجه به بى‌تجربگى، اكثراً مجذوب اثرات و مظاهر مخرب و ظاهر فريب آن مى‌شود و در دل شروع به خيال‌بافى‌ها و آرزوهاى باطل مى‌نمايد. مهمتر از همه براى جوان «عزت نفس» و «حفظ شخصيت» ارزشمند است و چگونگى ارضاى اين حس با توجه به وضع خانواده و قيمومت والدين و نيز تماس با دوستان و ديگران حائز اهميت و قابل توجه است.

لذا مى‌توان از سه عبارت آخر فراز فوق از گفتار امام (ع) استفاده كنيم كه مربيان و والدين بايد به اين گونه بحرانها و اضطرابها در مرحله جوانى‌