تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد (ع) - لياقتدار، محمد جواد - الصفحة ٢٧
از ديگران براى درخواست و دعا اولىتر است
«و لم يجعل بينك و بينه من يحجبه عنك.»
٥- چون خدا كسى را مجبور نكرده تا نزد او شفيع و ميانجى بفرستد بلكه خود او مستقيماً حاجات را برآورده مىكند و لذا چنين موجودى اولىتر از ديگران به دعا است. لازم به ذكر است كه معمولًا كسانى ميانجى و شفيع از درخواست كننده طلب مىكنند كه اولًا به صداقت فرد سائل و درخواست كنند، اطمينان و آگاهى ندارند و ثانياً خودشان افرادى بخيل و تنگنظر مىباشند و اين دو رذيلت (نعوذبالله) در خداوند راه ندارد
«ولن يلجئك الي من يشفع لك اليه.»
٦- چون خداوند افراد گناهكار را از توبه كردن نه تنها منع نكرده بلكه ترغيب نيز كرده و وعده پاداش به توبهكنندگان داده است: «يا ايها الذين آمنوا توبو الي الله توبه نصوحا عسي ربكم ان يكفر عنك سيئاتكم و يدخلكم الجنه» (سوره تحريم، آيه ٨)؛ و لذا چنين فردى براى دعا و استمداد مقدمتر است «ولم يمنعك ان اسات من التوبه»
٧- چون خداوند هنگام انجام بديها و معاصى، نه تنها باعث آبروريزى فرد عامل نشده بلكه در عقوبت و مجازات وى نيز تأخير قائل مىشود و لذا چنين موجودى شايسته دعا و درخواست است:
«و لم يعاجلك بالنقمه و لم يفضحك حيث الفضيحه بك اولي.»
٨- چون خداوند در قبول توبه سختگيرى نمىكند و به سبب گناه و معصيت، كسى را در فشار و تنگى زودس قرار نمىدهد لذا تنها و تنها چنين