عبارت فوق در تكميل فراز اول آمده و منظور از تكرار مباحث مربوط به نيت و يقين و عمل صالح، شايد ذكر آفتهايى است كه مى‌تواند مانع دستيابى به خواسته‌هاى متعالى فوق الذكر باشد. امام (ع) ابتدا از آفت ريا كه فاسدكننده اخلاص است و عامل زوال نيتهاى خالصانه و الهى است ياد مى‌كنند و سپس از آفت شك و ترديد كه ضد يقين است و نيز از عمل‌هاى سوء و غيرصالح كه براى همه آنها، امام سجاد (ع) طلب مغفرت و آمرزش مى‌نمايند. به عبارت ديگر، اين كه امام سجاد (ع) مى‌فرمايد نيت مرا كامل كن، عليرغم آن كه در فراز قبلى از خداوند درخواست نمودند تا بهترين نيتها را به متربى ارزانى نمايد، شايد حاكى از اين باشد كه از خداوند درخواست مى‌نمايند تا آفت ريا كه از آفتهاى مخفى اخلاص است به لطف خداوند از متربى دور شود. همين معنا در مورد آفت شك و ترديد و ارزش يقين نيز مطرح است. بنابراين، با دورى از اين آفتها، احتمال كامل شدن ارزشهايى همچون نيت خالصانه و يقين بيشتر مى‌شود.

فراز سوم‌

(اللّهمّ صلّ على محمد و آله و اكفنى ما يشغلنى الاهتمام به و استعملنى بما تسئلنى غداً عنه و استفرغ ايّامى فيما خلقتنى له و اغننى و اوسع على فى رزقك و لاتفتنّى بالنّظر و اعزّنى و لاتبتلينّى بالكبر و عبّدنى لك و لاتفسد عبادتى بالعجب و اجر للّناس على يدى الخير و لاتمحقه بالمنّ و هب لى معالى الاخلاق و اعصمنى من الفخر.)