تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد (ع) - لياقتدار، محمد جواد - الصفحة ٦٦
كه بنده در آن دعا و درخواست نمىكند مگر آن كه روا مىگردد، مگر آن كه ربا خوار باشد يا كسى كه مردم را به ستمكاران بشناساند و اسرارشان را نزد ستمكاران فاش نمايد يا گزمه و همكاران داروغه (عامل ظالمين) يا نوازنده ساز و يا دُهل زن باشد (اهل طرب و عيش و نوش باشد)؛ زيرا گناه مانع اجابت درخواست آنها مىگردد مگر آنكه توبه نمايند. (فيضالاسلام، علينقى، ترجمه و شرح نهجالبلاغه، ١٣٥١، حكمت ١٠١، فراز ٣)
آيات دال بر آداب دعا: در پايان، به برخى از آيات دعا در قرآن، كه مىتواند دال بر آداب و شرايط دعا باشد، اشاره مىشود. اين آيات عبارتند از:
«و يستجيب الذين آمنوا و عملوا الصالحات و يزيدهم من فضله» (سوره شورى، آيه ٢٦)، اجابت كند آنان را كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند و از فضل خود افزونشان دهد.
«اذ نادى ربه ندآء خفياً .... و لم اك بدعائك رب شقياً» (سوره مريم، آيه ٣)، آنگاه كه پروردگارش را ندا داد، ندايى نهانى .... و براى خواندن تو پروردگارا تيره بخت نبودم.
«ادعوا ربكم تضرعاً و خفيه انه لايحب المعتدين» (سوره اعراف، آيه ٥٥)، پروردگارتان را بزارى و نهانى بخوانيد. او تجاوزكاران را دوست ندارد.
«فادعوا الله مخلصين له الدين» (سوره غافر، آيه ١٤)، خدا را مىخوانيد در حالى كه دين براى او خالص كردهايد. «وادعوه خوفاً و طمعاً ان رحمه