تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد (ع) - لياقتدار، محمد جواد - الصفحة ٧٩
نيايش لازم نيست. كمتر كسى همچون سن ژان دولاكروا[١] يا سن برنارد دو كلروو[٢] نيايش را تشريفاتى دانسته است. براى اجابت دعا نيازى به فصاحت نيست[٣].
از آن رو كه ارزش دعا را نسبت به فوايدى كه در بردارد مىسنجند، سادهترين كلمات ما كه تضرع و ستايش را بيان مىكند همچون زيباترين استغاثهها و دعاها، در پيشگاه خداوندگار هر چه هست، مغلوب به نظر مىرسد. فرمولهاى حفظى كه به طور غير ارادى بيان مىشود و نيز افروختن يك شعله شمع خود يك نوع نيايشى است. اين فرمولهاى بىرمق و اين شعله مادى شمع، براى آنكه سمبل پرواز يك موجود انسانى به سوى خدا باشد، كافى است. با عمل نيز نيايش مىكنند. سن لويى گنزاك مىگويد انجام وظيفه، هم ارز نيايش است. بى شك بهترين راه ارتباط با خدا انجام دادن كامل خواست او است: «اى پدر ما حكومت شما فرا رسد، اراده شما در زمين نيز همچون آسمان حاكم گردد» (از كتاب مقدس). بى
[١] -St .Jeau de lacroix (١٩٥١ ٢٤٥١ ) نويسنده آثار چندى در تصوف و زهد و بانى يكى از مراسم معمول مذهبى.
[٢]-St .Beronard de Clairvauae (٣٥١١ -١٩٠١ ) از بزرگ ترين شخصيتهاى دين مسيح كه بانى ديرها و نويسنده آثار بسيار مهمى است. وى همچون غزالى به كشمكش عليه عقليون دست زده است
[٣]- اما نمىتوان اين نكته را ناديده گرفت كه فصاحت در روح كسى كه دعا مىخواند تاثير مىگذارد و او را دريافتن حالتى كه در اجابت مؤثر است يارى مىكند و شايد توجهى كه به فصاحت متون دعاهاى اسلامى احساس مىشود از اين جهت است.