با توجه به موارد فوق، يكى از ضروريات تربيتى در اسلام مسئله تنبّه دادن به متربى در مواقع غفلت و خطا و لغزش است كه البته اين معنا بايد به اشكال مختلف صورت بگيرد.

نكته اى كه در اينجا لازم است تأكيد شود مسئله اهميت و ضرورت تنبيه است كه از نظر نظام تعليم و تربيت اسلام يك امر حياتى است. گرچه در مرحله اول مسئله تنبيه مطرح نيست بلكه مسئله محبت و ملاطفت مطرح است و تنبيه در مرحله نهايى مطرح مى‌شود.

احتمال دارد منظور امام سجاد (ع) از «ايام مهلت» طول زندگى نباشد بلكه اين عبارت قرينه «ايام غفلت» بوده باشد و به معناى طلب توفيق در اصلاح شدن در مابقى عمر باشد. اين قسمت از دعاى امام سجاد (ع) با فرمايش فوق امام على (ع) كه به مردم سفارش مراقبت از بقيه عمر خود را مى‌كردند (همان) مشابهت دارد. اين در واقع نوعى اميد دادن به جوانان و خطا كاران و لغزشكاران است كه اميد به اصلاح و رحمت خدا داشته باشند.

راه محبت‌

در عبارت آخر امام سجاد (ص) مى‌فرمايند: خداوندا راهى هموار و