تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد (ع) - لياقتدار، محمد جواد - الصفحة ٢١٩
«الا ان اولياء الله لاخوف عليهم و لاهم يحزنون» (قرآن كريم، سوره يونس، آيه ٦٢). رمز مقاومت و رضايت خانواده شهدا همين است. نكته مهم ديگرى را در مورد انسانهاى گناهكار و بزهكار متذكر مىشويم. انسان به هر حال در طول زندگى خود مرتكب خطاها و لغزشهايى مىشود و بعداً به علت فطرت الهى و پاك خويش امكان تنبه و بيدارى (به علل مختلفى كه متعرض نمىشويم) مىيابد. حالا با تنبه و بيدارى اين كثافات روحى و درونى خود را چگونه خالى كند و با چه كسى مطرح كند؟ متربى مكتب اسلام، طبق صريح آيات قرآن رو به خدا مىآورد و با گريه و تضرع به درگاه او كه عزت بخش انسانهاست خود را نه تنها خالى مىكند (دقت كنيد) بلكه پاداش نيز مىگيرد. امام سجاد (ع) مىفرمايد خدايا تو فسادهاى مرا به صلاح تبديل مىكنى ومنكرات را به (حسنات) تغيير مىدهى. به نظر مىرسد امام سجاد (ع) اين را از قرآن الهام گرفتهاند كه مىفرمايند: «الّا من تاب و آمن و عمل صالحاً فاولئك يبدلّ الله سيئاتهم حسنات»، آن كسانى كه توبه كرده و ايمان آورده و عمل صالح انجام دهند خداوند بدىهاى گذشته آنها را به حسنات مبدل مىسازد (قرآن كريم، سوره فرقان، آيه ٧٠). همچنان كه امروز بشر از زباله و كثافات استفاده مىكند و آنها را مبدل به محصولات قابل استفاده ديگرى مىكند براى خداوند بعيد نيست كه سيئات انسان را مبدل به حسنات كند. اين رمز اميدوارى و شارژ شدن انسان مسلمان است كه متأسفانه انسان غيرمعتقد از آن بىبهره است.