دكتر كارل، كه نابغه كم نظير قرن بيستم بود، علاوه بر مزايا و هنرهاى ديگر، نويسنده توانايى است كه تأليفاتى همچون «درمان زخمهاى آلوده»، «كشت بافتها»، «سفر به لورد»، «نيايش»، «راه و رسم زندگى» و «انسان موجود ناشناخته» از او باقى مانده است. آخرين اثر او تقريباً به تمام زبانهاى زنده دنيا ترجمه شده است.

هدف از ذكر مقدمه فوق در مورد دكتر الكسيس كارل، تأكيد بر اين نكته است كه آقاى كارل اولًا فردى معمولى نبوده است و ثانياً، در مترقى‌ترين و متمدن ترين زمان و مكان زندگى مى‌كرده است و ثالثاً از بزرگ ترين دانشمندان، پزشكان، جراحان، زيست‌شناسان، فيزيولوژيستها، محققان، مكتشفان، مخترعان و نويسندگان جهان است كه ارزش علمى و فكرى او مورد تأييد و تصديق همه مجامع علمى و پزشكى اروپا و آمريكا بوده است. لذا هيچ گونه برچسب خرافى بودن يا سخن گفتن از روى احساس و تعصب به او نمى‌چسبد. حال چنين فردى مقاله‌اى تحت عنوان «نيايش» مى‌نويسد و از آثار و فوائد و تأثيرات دعا بر روح و روان انسان سخن مى‌گويد. مولف معتقد است كه ذكر اين مقدمه از بهترين شواهد دال بر ارزش و جايگاه «دعا» در زندگى آدمى است. در اينجا با هدف نشان دادن ارزش و جايگاه «دعا» از ديدگاه يك دانشمند غربى و مقايسه بهتر نكات مطرح شده از ديدگاه الكسيس كارل با آنچه كه ما در اين گفتار و