نكته مهم تربيتى آن است كه امام سجاد (ع) يك مطلب را در دو قسمت آنهم به طور قرينه ذكر فرموده‌اند و اين حكايت از تأكيد بيشتر و اهميت مسئله «آزادگى» و «عزت و كرامت انسانى» به عنوان يك مطلوب تربيتى در نظام تعليم و تربيت اسلامى دارد. اصلًا ائمه ما (س) و پيامبر ما (ص) تمام تعاليم‌شان موج مى‌زند از همين احساس كرامت. براى نمونه به يك فرمايش از امام على (ع) اشاره مى‌شود:

«المنيه و لا الدنيه و التقلل و لا التوسل.»

مرگ و نه پستى و خوارى، و به كم قانع شدن و نه توسل و اظهار عجز به ديگران (فيض‌الاسلام، علينقى، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ١٣٥١، حكمت ٣٩٠).

فراز سيزدهم‌

(اللّهمّ اجعل ما يلقى الشيطان فى روعى من التّمنّى و التّظنّى و الحسد ذكراً لعظمتك و تفكّراً فى قدرتك و تدبيراً على عدوّك و مااجرى على لسانى من لفظة فحش او هجر او شتم عرض او شهادة باطل او اغتياب مؤمن غائب او سبّ حاضر و ما اشبه ذلك نطقاً بالحمد لك و اغراقاً فى الثناء عليك و ذهاباً فى تمجيدك و شكراً لنعمتك و اعترافاً باحسانك و احصاء لمننك.)

«خدايا چنان كن كه آنچه را شيطان در دلم و خاطرم اندازد از آرزو و بدگمانى و حسد، همه مبدل به تذكر عظمت تو و تفكر در قدرت تو و