زبور داوود عليهما السلام دو كتاب آسمانى و دربرگيرنده علوم و حكم بوده‌اند صحيفه نيز چنين است و عامل هدايت جهانيان به سوى سعادت دنيا و آخرت مى‌شود. اين كتاب بعضاً به «اخت القرآن‌» يعنى خواهر قرآن توصيف شده چنان‌كه نهج البلاغه به «اخ القرآن‌» يعنى برادر قرآن تعبير شده است. به علاوه، چنان‌كه قرآن كريم را خداوند به زبان حضرت محمد (ص) بيان فرموده نهج البلاغه و صحيفه را هم كه متن آن از منبع علم الهى تراوش كرد به زبان مقدس دو على (عليهما السلام) جارى شده است (فيض الاسلام، شرح صحيفه سجاديه، مقدمه). در پايان اين قسمت مناسب است بدون حاشيه مستقيماً وارد اصل بحث و بررسى فرازهاى مختلف دعا شده و مباحث تربيتى و اخلاقى مورد نظر را در ذيل فرازهاى دعا بحث كنيم. اميد است كه فهم معانى بلند اين دعا موجب تابش نور الهى در دل متربيان نظم و تعليم و تربيت اسلامى و منجر به هموار شدن راه سعادت و پيشرفت شود.

فراز اول‌

(اللّهمّ صلّ على محمد و آله و بلّغ بايمانى اكمل الايمان و اجعل يقينى افضل اليقين وانته بنيّتى الى احسن النيّات و بعملى الى احسن الاعمال)

«بارخدايا بر محمد (ص) و خاندان او درود فرست و ايمانم را به كامل‌ترين ايمان برسان و يقينم را بهترين يقين قرار ده و نيت مرا به نيكوترين نيتها و كردارم را به بهترين كردارها برسان.»