محمد درود مى‌فرستى، سپس گناهان خود را ذكر كرده و به آنها اقرار و اعتراف مى‌كنى و از خدا طلب عفو و مغفرت مى نمايى. اين راه دعا است. بعد آن حضرت فرمود: آيه ديگر كدام است؟ آن مرد عرض كرد: اين آيه‌ «و ما انفقتم من شى‌ء فهو يخلفه» (سوره سبأ، آيه ٣٩) يعنى هر چه را انفاق كنيد خدا براى شما پس انداز مى‌كند. در صورتى كه من انفاق مى‌كنم و پس اندازى نمى بينم. حضرت فرمود: آيا گمان مى‌كنى كه خدا خلف وعده كرده؟ آن مرد عرض كرد: نه. حضرت فرمود: پس چيست؟ آن مرد عرض كرد: نمى‌دانم. [باز هم شرم كرد از بيان مافى‌الضمير خود]. آن حضرت فرمود: هر كس مالى را از راه حلال به دست آورد و در جاى خودش انفاق كند، درهمى نمى‌دهد جز اينكه خدا آن را برايش پس انداز مى‌كند. (علامه طباطبائى، محمد حسين، تفسير الميزان، ١٣٦٣، ج ٢، ص ٥٦)

به علاوه، على (ع) در حكمت ٣٥٣ نهج‌البلاغه مى‌فرمايند: «... وقتى خواستيد دعا و مسئلت كنيد، ابتدا خدا را بر پيامبر (ص) درود بفرستيد و سپس حاجت خود را بخواهيد؛ چرا كه خداوند كريم‌تر از آن است كه دو حاجت را از او بخواهيد و او يكى از آنها را روا سازد». كنايه از آن كه درود بر پيامبر (ص) را خداوند حتماً اجابت مى كند و لذا حاجت دوم را نيز به مقتضاى كرامت و فضل خود روا خواهد ساخت (فيض‌الاسلام، علينقى، ترجمه و شرح نهج‌البلاغه، ١٣٥١، حكمت ٣٥٣).

اصرار و شدت بر دعا: از نظر نظام تعليم و تربيت اسلامى، براى دعا و نيايش مؤثر، آداب ويژه‌اى مطرح است. يكى از اين آداب آن است كه فرد