مخفى كردن دعا: يكى ديگر از آداب دعا، مخفى كردن دعا است. در اين ارتباط از امام رضا (ع) نقل شده كه فرمودند: «يك دعاى پنهانى با هفتاد دعاى آشكارا برابرى مى‌كند». شايد تأكيد امام (ع) بر پنهان نگه‌داشتن دعا، حفظ اخلاص و افزايش اخلاص در فرد دعاكننده است؛ زيرا هر چه اخلاص دعا و دعا كننده بيشتر باشد، احتمال تأثير آن بيشتر است.

كشيدن دست بر سر و صورت و سينه: يكى ديگر از آداب دعا آن است كه فرد دعا كننده پس از دعا، دستان خود را بر سر و روى و سينه خود بكشد. از امام باقر (ع) روايت شده كه فرمود: بنده‌اى كه دستش را به سوى خدا بگشايد، خدا را شرم آيد كه آن را تهى برگرداند و هر چه بخواهد از فضل و رحمت خود در آن مى‌گذارد. پس هنگامى كه دعا مى‌كنيد پيش ازآنكه دست را برگردانيد بر سر و روى خود بكشيد. در روايت ديگر آمده است: بر سر و سينه خود بكشيد. (علامه طباطبايى، محمد حسين، تفسير الميزان، ١٣٦٣، جلد ٢، ص ٤٩)

دعا به هنگام سحر و اول وقت‌: دعا و درخواست از خداوند اگر ترجيجاً به هنگام اول صبح و سحر باشد احتمال استجابت بيشترى دارد. در اين رابطه يكى از پيروان امام على (ع) به نام نوف بكالى مى‌گويد: شبى اميرالمؤمنين على (ع) را ديدم كه از بستر خويش بيرون آمد و به سوى ستارگان نگاه مى‌كرد و به من فرمودند: اى نوف، حضرت داود عليه‌السلام در اين ساعت از شب (نزديك سحر) برخاست و گفت: اين ساعتى است‌