تربيت اسلامى به انسان ياد مى‌دهد كه هميشه آزاده و عزيز النفس باشد و هرگز تن به ذلت ندهد. مربى بزرگ چنين تربيتى، امام حسين، و شعار جاودانه او «هيهات منا الذله‌» مى‌باشد. امروز بيشتر كتب تربيتى در رابطه با عقده حقارت و تشخص طلبى جوان بحث مى‌كنند، روانشناسان در باب شخصيت و ابعاد آن و راه‌هاى كسب شخصيت و تعالى آن بحث مى‌كنند و از عوامل ايجاد كننده حقارت سخن مى‌گويند، در حالى كه نظام تعليم و تربيت اسلامى با روشهاى عزت بخش عجين است. استراتژى تربيت اسلامى را در اين رابطه قرآن مشخص كرده كه فرمود: «لن يجعل الله للكافرين علي المؤمنين سبيلًا» (قرآن كريم، سوره نساء، آيه ١٤١) خداوند براى كافرين بر مؤمنين هيچ گونه راه سلطه و تسلطى قرار نداده است! وجداناً در مقايسه با محتواى مكاتب تربيتى ديگر، كدام جملات و تأكيدات، مهيج‌تر و انگيزه بخش‌تر است؟ به اميد روزى كه مسلمين خود را باور كرده و به تعاليم تربيتى اسلام به گونه‌اى كه هست رو بياورند.

تقليد آگاهانه‌

در عبارت آخر فراز هشتم، امام از خدا طلب توفيق در اطاعت و تبعيت و فرمانبرى از مرشدان و موعظه‌گران و معلمان و خيرخواهان مى‌نمايد. در اين رابطه چند نكته قابل بررسى است: