متربى و در نظام تعليم و تربيت اسلامى بسيار ضرورى است. به ويژه، مديران و مربيان ما به طور اعم لازم است در باب تغافل اطلاعات بيشتر به دست آورد، و به آن عمل نمايند. در اين رابطه چند تذكر لازم است:

اولًا تغافل مشروط و نسبى است بدين معنا كه شامل حال همه كس نبايد شود و فقط شامل حال كسانى مى‌شود كه وى واقعاً تشخيص بدهد او از كرده خودش پشيمان است و لذا لازم است آبروى وى حفظ شود و نيازى به افشاى مسئله نيست و تازه مورد به مورد تفاوت مى‌كند.

ثانياً تغافل يك ضرورت عقلانى است و بدون آن نمى‌توان جريان تربيت را به خوبى مهار كرد چرا كه انسان خواه ناخواه جايز الخطا است و مربى هرگز نبايد به طور مرتب ايراد و اشكال طرف مقابل خود را بگيرد و به رخ بكشد.

ثالثاً تغافل خود نوعى تنبه دادن به فرد خطاكار است كه از اين به بعد سعى كند خطايى از او سر نزند. و نهايتاً آنكه تغافل به فرمايش امام صادق (ع) لازمه معاشرتها و مايه سلامت زندگى است. (بحث تغافل از اخلاق فلسفى ج ١)

٦. خوش خلقى و نرم خويى: در ادامه بحث، امام سجاد (ع)، از جمله صفات و زينتهاى متقين را «نرم خويى»، «تواضع»، «وقار»، و «خوش‌خلقى» دانستند. در اين زمينه نيز چند تذكر لازم است:

اولًا اهميت و نقش تربيتى خوش خلقى به قدرى روشن و بديهى است كه خداوند كريم و حكيم، از شرايط و موفقيت پيامبر (ص) را خلق عظيم و