دائرة المعارف بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٨٢٩ - ابراهیم مرزوق
ابراهیم مرزوق
نویسنده (ها) :
آذرتاش آذرنوش
آخرین بروز رسانی :
سه شنبه ٢٧ خرداد ١٣٩٩
تاریخچه مقاله
اِبْراهیم مَرْزوق (١٢٣٣-١٢٨٣ق / ١٨١٨-١٨٦٦م)، ادیب و شاعر مصری. وی در قاهره زاده شد و در خرطوم درگذشت. در جوانی به مدرسۀ زبانهای بیگانه در قاهره وارد شد و زبان فرانسه را نیك آموخت، اما علاقۀ او به ادبیات عربی، موجب شد كه انبوهی قطعۀ منثور و منظوم (شیخو، ٨٧: ٠٠٠‘٢٠ بیت) حفظ كند، پس از فراغت از تحصیل، به خدمت دولت درآمد و به كارهای كوچك و كم اهمیت پرداخت تا سرانجام مأموریتی در شهر خرطوم، پایتخت سودان به وی محول شد و تا پایان عمر در آنجا ماند. در اثنای كار به یاری مظهر پاشا حاكم عثمانی خرطوم، چندی به ستیز با انقلابیون كَسْله پرداخت.
ابراهیم مرزوق هرگز از سرودن شعر دست نكشید، اما انبوهی از این اشعار یا در مناسبتهای خاص سروده شده و یا تخمیس و تشطیر قصاید بزرگ عرب است. به این جهت، عمدۀ مضامین او منحصر به مدح و رثا و تهنیت و تسلی و اخوانیات و مفاهیم حكمتآمیز است. اشعار او كه پراكنده بود، توسط محمد بك سعید بن جعفر پاشا جمعآوری شد و تحت عنوان الدُرُّ البَهیُّ المَنسوقُ بدیوانِ ابراهیم بك مرزوق، انتشار یافت (قاهره، ١٢٨٧ق / ١٨٧٠م). گویا تعدادی از این اشعار از آنِ دیگران است كه محمد بك به اشتباه در دیوان او آورده است (زركلی، ١ / ٦٩). به كتاب دیگری به نام رحلة السلامة و نحلة الكرامة از آثار او اشاره كردهاند كه در نثری مسجع، رویدادهایی را كه در سودان شاهد بوده، شرح داده است (قاهره، ١٢٦٨ق / ١٨٥٢م).
مآخذ
داغر، یوسف اسعد، مصادر الدراسة الادبیة، بیروت، ١٣٩٢ق، ٣ / ١١٨٦؛
زركلی، خیرالدین، الاعلام، بیروت، ١٩٨٤م؛
سركیس، چاپی، ١ / ٢٠؛
شیخو، الأب لویس، الآداب العربیة فی القرن التاسع عشر، بیروت، ١٣٤٣ق؛
كحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، بیروت، ١ / ١١١.
آذرتاش آذرنوش