فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨٧ - پنجم - قدرت داشتن مالك بر تصرف در اموال خود

تصرف ديگرى در آن مال كند، چه نذر كرده باشد كه تمام نصاب را صدقه بدهد يا بعضى از آن را؛ بلى، اگر بعد از تعلق زكات به مال زكوى چنين نذرى كند، بايد اول زكات آن را از مال ديگرش بدهد و بعد از آن به نذر خود وفاء كند؛ و اگر مال ديگرى ندارد، نذرش در مقدار زكات باطل است.

٢٢- كسى كه نذر كرده است مقدار معيّنى از مال زكوى را صدقه بدهد، اگر در هنگام نذر معيّن كرده باشد كه پيش از گذشت سال به نذر خود وفاء كند و صدقه را بدهد، چنانچه بعد از پرداخت صدقه، از آن مال به مقدار نصاب باقى نماند، زكات بر او واجب نيست، و همچنين است در صورتى كه وفاء به نذر نكرده باشد و بخواهد به آن وفاء كند، بلكه اگر به آن نذر عمل نكند و از زمان تخلف نذر تا يكسال آن مال نزد او بماند هم پرداخت زكات آن مال بر او واجب نيست؛ و نيز اگر در هنگام نذر معيّن كرده باشد كه بعد از گذشتن سال، مال زكوى را صدقه بدهد، زكات آن مال بر او واجب نمى‌باشد.

٢٣- كسى كه نذر كرده است مال زكوى را صدقه بدهد، اگر آن نذر را معلّق به شرط كرده باشد- مثلًا نذر كرده باشد كه بر فرض برآورده شدن حاجتش مال زكوى را صدقه بدهد- چنانچه پيش از گذشتن سال آن شرط محقق شود، زكات آن مال بر او واجب نيست؛ ولى اگر بعد از گذشتن سال آن شرط محقق شود، زكات آن مال بر او واجب است؛ و اگر همزمان با آخر سال آن شرط محقق شود، بنابر اقوى زكات آن مال بر او واجب نيست.

٢٤- هرگاه كسى به سبب مالك شدن مال زكوى كه به حدّ نصاب است مستطيع به حجّ شود، و قبل از حركت قافله‌اى كه بايد با آن قافله به حج برود سال بگذرد و متمكن از رفتن به حجّ هم باشد، بايد اول زكات آن مال را بدهد، پس اگر بعد از پرداخت زكات استطاعت او باقى باشد، بايد به حج برود؛ و الّا حج بر او واجب نيست؛ و اگر پيش از گذشتن سال قافله حركت كند، حجّ بر او واجب است و زكات آن مال بر او واجب نيست؛ بلى، اگر در اين صورت از روى عصيان به حج نرود، بعد از تمام شدن سال‌